Aerotoxisch syndroom

Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht. Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.

Aerotoxisch syndroom is de naam voor de langetermijneffecten op de gezondheid, veroorzaakt door het inademen van vervuilde cabinelucht in een vliegtuig. De term werd in 1999 geïntroduceerd door Harry Hoffman, Chris Winder en Christophe Balouet. In 2009 werd dit syndroom nog niet officieel in de geneeskunde erkend.

De lucht in een straal- of turbopropvliegtuigcabine wordt verzorgd door aftaplucht van de vliegtuigmotoren. Veel cabinepersoneel en passagiers beweren ziek te zijn geworden van de gifstoffen in de motorolie die in de luchttoevoer terecht kunnen komen.

Besmette aftaplucht

Straalmotoren hebben voor de smering een complex synthetisch oliemengsel nodig, dat onder andere het zenuwgif TCP bevat. Afdichtingen houden de olie en lucht van elkaar gescheiden. Het gevolg van het ontwerp van de meeste soorten olieafdichtingen in straalmotoren en aftapluchtcomponenten is dat ze zelfs in een optimaal functionerend systeem een minieme hoeveelheid olie kunnen doorlaten in de motorluchtstroom, en vervolgens in de cabinelucht. Wanneer olieafdichtingen gaan lekken, kan een grotere hoeveelheid olie in de motorluchtstroom terechtkomen, die in de cabine dan wordt waargenomen als een vieze lucht, of bij een ernstiger defect aan de afdichting als rook. Dit staat bekend als een ‘fume event’.

Hoewel de meeste straalvliegtuigen zijn uitgerust met filters voor de gerecirculeerde lucht, is de toevoer van aftaplucht in de cabine niet gefilterd.

Gezondheidseffecten

Niet iedereen krijgt klachten, en afhankelijk van de ernst van de vervuiling en de genetische samenstelling van de personen, worden de gezondheidseffecten zichtbaar na slechts één vlucht of zij ontwikkelen zich gestaag na herhaaldelijke blootstelling aan geringe hoeveelheden van de schadelijke stoffen.

De gerapporteerde gezondheidsklachten omvatten onder andere cognitieve problemen, duizeligheid, desoriëntatie, misselijkheid, ademhalingsmoeilijkheden, gevoel van onbehagen en diverse andere neurologische problemen. Onderzoek in opdracht van de overheid stelt dat kortdurende nadelige effecten op de gezondheid mogelijk zijn, maar ontkent dat er bewijs is voor, of een verband bestaat met problemen op de lange termijn. Desondanks worden in veel verklaringen aan de Aerotoxic Association chronische gezondheidsproblemen gemeld.

Onderzoek

Hoewel er verschillende onafhankelijke studies zijn gedaan die gerelateerde gezondheidsproblemen aan het licht hebben gebracht, is men er bij een lopend onderzoek in opdracht van de Britse regering (Department for Transport) niet in geslaagd een verband te leggen met gezondheidsproblemen op de lange termijn. De actiegroeperingen GCAQE en de Aerotoxic Association werpen tegen dat deze onderzoeksbureaus de kwestie in de doofpot willen stoppen en proberen “geen oplossing te vinden”. Desondanks is aangetoond, en daarover zijn alle partijen het eens, dat een krachtige neurotoxische stof, tricresylfosfaat (TCP), is aangetroffen in de cabines van veel onderzochte vliegtuigen. Er is een discussie tussen de regering en de actiegroepen omtrent de concentratie waarin deze chemische stof aanwezig zou mogen zijn, en welke hoeveelheden als giftig voor het menselijk lichaam moeten worden beschouwd.

Externe links

• Gif in de cockpit, Zembla, 2009
• Aerotoxic Association
• Toxic Free Airlines Health Survey, 2009
• Interests and the shaping of an occupational health and safety controversy: the BAe 146 case, Nickolas Vakas, University of Wollongong, 2007
• Ill health Following Exposure to Contaminated Aircraft Air: Psychosomatic Disorder or Neurological Injury?, S Mackenzie Ross, A Harper, J Burdon, 2006

Bronnen, noten en/of referenties