Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, ook wel kortweg Afdeling genoemd is de hoogste algemene bestuursrechter in Nederland. De andere afdeling van de Raad van State (de Afdeling advisering) adviseert over wetgeving.

De Raad van State doet uitspraak over geschillen tussen burgers en overheid, of tussen overheden onderling.

Als een burger het niet eens is met een besluit van een bestuursorgaan (zoals een gemeente, provincie, waterschap of zelfs een minister) kan in beroep gaan bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Meestal gaat het om onderwerpen op het gebied van het milieu of de ruimtelijke ordening, als de burger zich door de betreffende overheid in zijn belangen ziet geschaad, of als hij het er om andere redenen niet mee eens is.

Bij dit soort procedures is meestal eerst een ontwerp-besluit genomen. De burger kan alleen in beroep als hij of zij eerder een zienswijze heeft ingediend.

Ook kan een burger een geschil hebben over andere beslissingen en maatregelen van een overheid, zoals bouwzaken, subsidies, kapvergunningen, vreemdelingenzaken. Dan moet een burger eerst in beroep gaan bij een rechtbank. Nadat de rechtbank uitspraak heeft gedaan kunnen zowel de burger als het overheidsorgaan in hoger beroep gaan bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

De Afdeling doet ook uitspraak over een aantal bijzondere wetten, waaronder de Kieswet en een aantal onderwijswetten.

Tegen een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak is geen verder beroep mogelijk.

[bewerken] Leden

Leden (Raden) van de Afdeling bestuursrechtspraak zijn met de wetswijziging van 1 september 2010 (met een enkele uitzondering mogelijk) per definitie juristen (art. 2 lid 4, Wet op de Raad van State). Dit is een strengere voorwaarden dan de eerder geldende wet, maar nog altijd beduidend minder streng dan de opleidingseisen van rechters die in het straf- en privaatrecht rechtspreken.

[bewerken] Beperkingen ontvankelijkheid

In 2008 werden beperkingen ingevoerd aan de ontvankelijkheid van klagers die overheidsbesluiten bij de Raad van State willen aanvechten: gepretendeerde belanghebbenden dienen te kunnen aangeven dat zij zelf meer doen dan enkel procederen, aldus oordeelde de Raad in drie beroepszaken van de Stichting Openbare Ruimte uit Amsterdam. Een verwijzing naar alleen de stichtings- of verenigingsstatuten is onvoldoende.[1]


Bronnen, noten en/of referenties
  1. Adri Vermaat Raad van State rekent af met beroepsklagers in dagblad Trouw donderdag 2 oktober 2008, pag.5.
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren