Afrikaanse huisgekko

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Afrikaanse huisgekko
Hemidactylus mabouia (Dominica).jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde: Gekkota (Gekko's)
Familie: Gekkonidae
Geslacht: Hemidactylus (Halfvingergekko's)
Soort
Hemidactylus mabouia
Moreau de Jonnès, 1818
Afbeeldingen Afrikaanse huisgekko op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Afrikaanse huisgekko op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De Afrikaanse huisgekko[1] (Hemidactylus mabouia) is een hagedis die behoort tot de gekko's en de familie Gekkonidae.[2]

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Deze soort wordt ongeveer 12 centimeter lang inclusief staart. Het lichaam is slank en lenig en heeft een voor een gekko relatief lange staart, die ongeveer net zo lang als het lichaam is. De kleur is erg variabel, maar meestal grijs met bruine vlekken op de rug en een witgele buik. Verder is de kop groter dan bij andere soorten en de staart gebandeerd.

Algemeen[bewerken]

De Afrikaanse huisgekko kan overal waar schuilplaatsen en voedsel is leven en is niet gebonden aan een habitat. De gekko wordt voornamelijk op muren, schuttingen, in huizen en onder omgevallen bomen gevonden. De gekko klimt veel en rust meestal met de kop naar beneden.

De gekko komt oorspronkelijk voor in Afrika, in het tropische gedeelte onder de Saharawoestijn en niet in het zuidelijke deel. In het verleden is de soort uitgezet in onder andere Cuba, de Verenigde Staten en noordelijk Zuid-Amerika waar de hagedis nu een plaag vormt. Op het menu staan voornamelijk insecten, maar omdat grotere prooien niet geschuwd worden, grijpt de gekko ook kleinere hagedissen. Hierdoor verdringt de gekko in de streken waar hij eigenlijk niet thuishoort inheemse reptielensoorten door ze op te eten of weg te concurreren.

Levenswijze[bewerken]

De Afrikaanse huisgekko is watervlug en erg schuw. Bij de minste verstoring schiet hij snel in een spleet en deze soort kan het lichaam een beetje opblazen met lucht zodat het lichaam muurvast komt te zitten. Het is een nachtactieve soort en wordt overdag zelden aangetroffen, meestal verstopt het dier zich in bomen. De vrouwtjes zoeken elkaar op voor de eierafzet, de grote nesten bestaande uit meerdere legsels worden soms onder stenen of houtblokken gevonden. Als de gekko wordt vastgepakt, worden gillende geluidjes geproduceerd die dienen ter afschrikking.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 180, 183 ISBN 90 274 8626 3.
  2. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database - Hemidactylus mabouia

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Hemidactylus mabouia - Website Geconsulteerd 27 februari 2012