After Hours (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
After Hours
Regie Martin Scorsese
Producent Griffin Dunne
Amy Robinson
Robert F. Colesberry
Scenario Joseph Minion
Hoofdrollen Griffin Dunne
Rosanna Arquette
Cheech & Chong
Muziek Howard Shore
Montage Thelma Schoonmaker
Cinematografie Michael Ballhaus
Distributie Warner Bros.
Première Vlag van Verenigde Staten 13 september 1985
Genre komedie / thriller
Speelduur 97 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $4,5 miljoen (geschat)
Nominaties 1 BAFTA, 1 Golden Globe
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

After Hours is een film uit 1985 van regisseur Martin Scorsese. De hoofdrol wordt vertolkt door Griffin Dunne. Scorsese won voor deze film de prijs voor Beste Regisseur op het filmfestival van Cannes.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Paul Hackett leidt een saai leven. Na een dag werken ontmoet hij Marcy. Zij vertelt hem over haar huisgenote Kiki, een kunstenares. Hackett besluit Kiki in de loop van de avond op te bellen, om zo dichter in de buurt van Macy te raken.

Maar dan begint voor Paul een ellendige avond waarin niets is wat het lijkt. Hij gaat naar het adres van Marcy en Kiki. Zij wonen in SoHo, Manhattan. Onderweg verliest Paul al z'n geld. Hij houdt slechts 97 cent over, te weinig om terug naar huis te keren. Bovendien lijkt het tussen Marcy en Paul niet te klikken, waardoor hij maar besluit om alleen de rest van de stad in te trekken.

Toevallig belandt Paul in een bar waar een naïeve serveerster probeert om hem te versieren. Gelukkig kan hij rekenen op de hulp van de barman, Tom, die hem geld wil lenen. Paul krijgt terug hoop, maar merkt dan dat Tom zijn kassa niet openkrijgt. De sleutels van de kassa liggen in het appartement van de barman. Paul geeft zijn huissleutels af aan Tom en krijgt in de ruil de sleutels van het appartement. Hij haast zich naar het appartement want hij wil zo snel mogelijk geld kunnen lenen.

Maar ook nu loopt het weer fout. Paul ontdekt dat de vriendin van Tom gestorven is. Het blijkt om Marcy te gaan, die zelfmoord heeft gepleegd omwille van de mislukte avond met Paul. Bovendien zit de rest van de buurt achter Paul aan omdat ze denken dat hij een inbreker is. Zonder huissleutels en zonder geld kan Paul nergens heen en dus zoekt hij dekking in een bizarre nachtclub zonder klanten.

Enkel een oudere dame met de naam June zit in de nachtclub. Paul raapt al z'n moed bij elkaar en begint met de dame te praten. Wanneer de buurtbewoners de nachtclub binnenstormen, geeft June hem een plaats om te verstoppen. Paul zit nu gevangen in een groot kunstwerk dat ironisch genoeg gestolen wordt door de echte inbrekers.

Paul weet niet wat hem overkomt en sukkelt per ongeluk uit de wagen van de inbrekers. Door de val breekt het kunstwerk en is Paul bevrijd. Wanneer hij opstaat, merkt hij dat hij voor de poort van zijn kantoor beland is.

Rolverdeling[bewerken]

Productie[bewerken]

Het scenario werd geschreven door Joseph Minion, een student aan de filmschool. Zijn verhaal werd opgevangen door Griffin Dunne, die op dat moment een werkloze acteur was, en producer/actrice Amy Robinson. Zij besloten het scenario te verfilmen en gingen op zoek naar een regisseur. In eerste instantie dachten ze aan Martin Scorsese, maar die was te druk bezig met de film The Last Temptation of Christ. Daarom trokken Dunne en Robinson naar Tim Burton, die erg geïnteresseerd was in het project.

Op het nippertje liet Scorsese weten dat The Last Temptation of Christ niet doorging en dat hij dus wel tijd had om After Hours te verfilmen. Dunne en Robinson belden naar Burton, die meteen liet merken dat hij het niet erg vond. Scorsese beschreef het filmproject achteraf als een noodzakelijke ervaring. Door opnieuw te werken met een kleine crew (zoals in zijn beginjaren) kreeg hij terug zijn oude liefde voor film terug.

Trivia[bewerken]