Agathodaimon (mythologie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Agathodaimon (Oudgrieks: ἀγαθοδαίμων / agathodaímôn) of agathos daimon (ἀγαθὸς δαίμων / agathós daímôn) is "de goede geest", "de beschermgeest", die vooral in een ruime gave van vruchten van de landbouw en in een rijke oogst van de wijnbergen zegen brengt.

Antinoüs voorgesteld als Agathodaimon (130-138 na Chr.

Men stelde zich het bestaan voor van meerdere zulke Agathodaimonen als persoonlijke beschermgeesten van afzonderlijke personen en volken. Volgens de Griekse dichter Hesiodos waren de mensen uit de 'gouden eeuw' na hun dood zulke bewakers van de stervelingen geworden. Voornamelijk is de leer, die aan dergelijke beschermgeesten deed geloven, in latere tijd (5e eeuw v.Chr.) tot ontwikkeling gekomen door de Atheense wijsgeer Socrates, die leerde, dat ieder mens zijn eigen persoonlijke beschermgeest (daimonion, daemonium) had, die hem zei wat goed was en wat verkeerd en hem waarschuwde voor al wat onrechtvaardig was. Zo nam men ook beschermgeesten aan van verschillende volken, landen en steden. In het Peloponnesische landschap Elis vereerde men zulk een "goede god", zulk een Agathodaimon onder de naam van Sosipolis. Als zinnebeeldige voorstelling van de Agathodaimon gebruikte men oorspronkelijk een slang, maar de meer ontwikkelde kunst stelde hem voor met een hoorn des overvloeds en een weegschaal in de ene en papaverbollen en korenaren in de andere hand.

Agathodaimon werd ook vereenzelvigd met de Egyptische Kneph-slang met een sperwerkop, een zinnebeeld van de weldadige kracht van de godheid.

Bronnen, noten en/of referenties