Aglianico

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Blauw druivenras

De Aglianico is een oude blauwe druivensoort uit het zuiden van Italië.

Geschiedenis[bewerken]

Bloeiwijze van de druif

.

Fles van Aglianico del Vulture

Tot voor kort werd aangenomen dat de oorsprong van deze druif in Griekenland lag en door de Grieken in de 7de en 6de voor Christus werd meegenomen toen zij de Tyrreense kusten veroverden. Recent DNA-onderzoek heeft echter uitgewezen dat de Aglianico geen enkele verwantschap vertoont met welke Griekse druif dan ook. De eerste keer dat de naam voorkomt is in een geschrift uit 1520 van een eigenaar die druiven teelde met de naam Aglianiche, het (vrouwelijk) meervoud van Aglianico. Het document komt uit het stadje Conversano in Zuid-Italië. De naam komt zeer waarschijnlijk van het Spaanse woord Ilano, wat vlakte betekent. De Spanjaarden hebben in de 15de en 16e eeuw centraal en zuidelijk Italië bezet gehouden en deze periode komt overeen met het de datum van het eerder genoemde document.

Kenmerken[bewerken]

De groei is onstuimig, waardoor terugsnoeien van het grootste belang is. Deze druif heeft een vroege bloeiperiode en komt zeer laat tot rijping. Begin november is in dezen geen uitzondering. De lange rijpingstijd is nodig om de harde tannines ronder en zachter te maken. De druif is resistent tegen echte meeldauw, maar uiterst gevoelig voor botrytis. De beste wijnen hebben een diep donkere, bijna zwarte kleur en aroma's van chocola, pruimen en zelfs de suggestie van vulkanisch materiaal waar de planten op groeien is onmiskenbaar. Het hoge tanninegehalte en de bijbehorende zuurgraad zorgen ervoor dat wijn van deze druif wel de Barolo van het zuiden wordt genoemd.

Gebieden[bewerken]

Deze variëteit komt praktisch alleen voor in zuid Italië en is met een oppervlakte van 10.000 hectare de meest geplante blauwe druivensoort daar. Het komt voornamelijk voor in de provincies Potenza en Matera van de regio Basilicata en in de provincies Avellino en Benevento van de regio Campania. Deze druif gedijdt goed daar in de koelere heuvels op een hoogte van 200 tot 600 meter. Sporadisch wordt het ook verbouwd op het eilandje Procida voor de kust van Napels en in de zuidelijke regio's van Puglia, Calabrië en Molise. In Australië wordt op dit moment (2012) in diverse gebieden geëxperimenteerd en dat vindt zijn oorzaak in de hedendaagse klimaatverandering. De allerbeste resultaten worden geboekt op de vulkanische gronden van Taurasi, waar de allerhoogste status van DOCG wordt bereikt, en de Aglianico del Vulture uit Basilicata, die de iets lagere status van DOC heeft.

Synoniemen [1][bewerken]

  • Aglianico de Puglia
  • Aglianica
  • Aglianichella
  • Aglianichello
  • Aglianico Amaro
  • Aglianico Crni
  • Aglianico del Vulture
  • Aglianico di Castellaneta
  • Aglianico di Taurasi
  • Aglianico Femminile
  • Aglianico Macolino
  • Aglianico Nero
  • Aglianico Pannarano
  • Aglianico Tringarulo
  • Aglianico Zerpoluso
  • Aglianico Zerpoloso
  • Aglianicone
  • Aglianicuccia
  • Agliano
  • Agliatica
  • Agliatico
  • Agnanico
  • Agnanico di Castellaneta
  • Alianiko
  • Cascavoglia
  • Cerasole
  • Ellanico
  • Ellenico
  • Fiano Rosso
  • Fresella
  • Gagliano
  • Ghiandara
  • Ghianna
  • Ghiannara
  • Glianica
  • Gnanica
  • Gnanico
  • Granica
  • Granico
  • Olivella di San Cosmo
  • Prie Blanc
  • Ruopolo
  • Spriema
  • Tringarulo
  • Uva Catellaneta
  • Uva dei Cani
  • Uva di Castellaneta
  • Uva Nera
Bronnen, noten en/of referenties