Agro-ecologie
Agro-ecologie is een methode om landbouwtechnieken en wetenschappen te gebruiken voor betere landbouw, meer biodiversiteit en als aanpak tegen klimaatopwarming en honger.
Bij de technieken en wetenschappen is ook het sociaal aspect belangrijk omdat deze verbeteringen in functie staan van milieu en noord-zuidproblematiek en honger.[1]
Geschiedenis [bewerken]
Het eerst werd de link tussen landbouw en ecologie gemaakt in 1911 door F.H. King met de publicatie van "Farmers of Forty Centuries".[2]
Later in 1970 waarschuwde de Club van Rome als voor de gevolgen van de vrije markt economie op de landbouw. Onder andere: schaalvergroting, bestrijdingsmiddelen ter opbrengstvergroting, zware bemesting, prijsschommelingen, verschuiving en afname van producten uit het zuiden tegen lage prijzen, ontbossing.
Onder invloed van enkele gerenommeerde wetenschappers werd dit nieuw onderzoeksdomein vorm gegeven door er specifiek wetenschappelijk onderzoek naar te doen. Onder andere door Olivier de Schutter[3] en Erik Mathijs. Dit resulteerde ook in een aparte opleiding "European Master of Science Agroecology".[4]
In 2009 werd duurzame landbouw ook gepromoot door het International Assessment of Agricultural Science and Technology for Development (IAASTAD).
Op 9 november 2011 werd te Brussel een studiedag georganiseerd door Oikos in samenwerking met de groene fractie van het Europees Parlement.[5] Deze behandelde de mogelijkheden van de agro-ecologie in aanwezigheid van boeren, studenten, academici, beleidsmakers en ngo's.
Voorbeelden [bewerken]
- Eenden en vissen staan in voor onkruid en insectenbestrijding in rijstvelden. Daarnaast vormende ze een belangrijke bron van eiwitten in hun voeding.
- Gebruik van lieveheersbeestjes voor de bestrijding van bladluizen.
Externe links [bewerken]
- (en) www.agroecology.org
- (en) Agroecology in action
- (nl) Wat is Agro-ecologie op dewereldmorgen.be
- (nl) IPSnews meer voedsel produceren samen met de natuur
Bronnen, noten en/of referenties
|
