Aguardente

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aguardiente.jpg

Aguardente (afgeleid van Portugees: água ardente, vertaald: vurig water) is een algemene benaming voor alcoholische dranken. Meestal staat het voor een gedestilleerde drank uit wijn. Het alcoholpercentage is wettelijk begrensd op 78%. De kleur kan gaan van helder en kleurloos tot lichtbruin, afhankelijk van de rijping op vat. Het drankje is met name geliefd in Portugal en een aantal landen in Zuid-Amerika.

[bewerken] Aguardente Vínica

Voor de productie van port, moet er gebruikgemaakt worden van brandewijn. Het is dus niet verwonderlijk dat er in Portugal een lange traditie van het destilleren van wijnen bestaat. Het grootste gedeelte van deze drank wordt dan ook hiervoor gebruikt. Maar enkele regio's staan bekend om hun goede brandewijnen: Vinho Verde en Lourinhã.

De laatste staat bekend om zijn lichte witte wijnen, met een alcoholpercentage van 10%. Deze zijn uitstekend te destilleren. Vroeger werd de wijn dubbel gedestilleerd met koperen ketels, maar tegenwoordig wordt er bijna overal continu gedestilleerd. In 1992 verkreeg deze regio het statuut van DOC. Naast Cognac, Armagnac en Brandy de Jerez is dit het vierde erkende wijngebied voor de productie van brandewijn. In Vinho Verde worden de beste oogsten gebruikt voor het stoken van deze aguardente. Sinds 1984 is deze brandewijn ook officieel erkend. De beste brandewijnen zijn dubbel gedestilleerd. Hierna wordt de drank op eiken- of kastanjehouten vaten gelegd. Aguardente Vínica wordt minstens zes maanden gelagerd, Aguardente (Vínica) Velha minstens een jaar. Maar de beste merken rijpen nog veel langer.

Een paar van de bekendste producenten zijn Cavipor, Quinta do Tamariz, Ferreirinha, Casa d'Avelleda, Vinhos Campelo en José Maria da Fonseca.

[bewerken] Aguardente Bagaceira

Op het Portugese platteland wordt aguardente door de plaatselijke bevolking traditioneel gestookt uit de resten die overblijven nadat er wijn is gemaakt, de Aguardente Bagaceira. De grondstoffen worden in een ketel boven een vuurtje gedestilleerd. Een lange buis loopt door een grote bak met warm water en het eindproduct druppelt uit de buis in een kan. In tegenstelling tot het stoken van eau-de-vie in Frankrijk, waar een vergunningenstelsel is bedacht om op langere termijn een einde te maken aan het thuisstoken, wordt in Portugal deze praktijk nog steeds oogluikend toegestaan.

[bewerken] Zie ook

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen