Ahmed Marcouch
| Ahmed Marcouch | ||||
 |
||||
| Algemene informatie | ||||
| Naam | Ahmed Marcouch | |||
| Geboren | 2 mei 1969 in Beni-Boughafer (Marokko) | |||
| Functie | Tweede Kamerlid | |||
| Sinds | 17 juni 2010 | |||
| Partij | PvdA | |||
| Politieke functies | ||||
| 2006-2010 | Stadsdeelvoorzitter Amsterdam-Slotervaart | |||
| 2010 | Gemeenteraadslid Amsterdam | |||
| 2010-heden | Lid Tweede Kamer | |||
|
||||
Ahmed Marcouch (Beni-Boughafer, 2 mei 1969) is een Nederlands politicus van de PvdA van Marokkaanse afkomst. Hij werd bekend als stadsdeelvoorzitter van het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart en verwierf hier de bijnaam 'Sheriff van Slotervaart'. Op 9 juni 2010 werd hij tijdens de Tweede Kamerverkiezingen 2010 verkozen tot parlementslid.
Inhoud |
Levensloop [bewerken]
Marcouch werd geboren in een kustplaatsje in Noord-Marokko. Zijn vader was begin jaren zeventig naar Europa vertrokken en werkte als gastarbeider in Amsterdam. Zijn moeder overleed toen hij drie jaar oud was, er waren negen kinderen. Zijn vader had tevens vijf kinderen uit zijn tweede huwelijk.
In 1979 werden de tienjarige Ahmed en de rest van het gezin met hun vader herenigd. De familie woonde in de Oosterparkbuurt in Amsterdam. In Marokko had hij niet op school gezeten. Op de Vierde Montessorischool in Amsterdam-Oost leerde hij in twee jaar Nederlands en lezen en schrijven. Hij ging naar het Individueel Technisch Onderwijs (ITO) en de MTS en begon zijn loopbaan als ziekenverzorger bij woonzorgcentrum Leo Polakhuis te Amsterdam. Vervolgens werkte hij vanaf 1993 tien jaar bij de Amsterdamse politie, de laatste vijf als brigadier. In die periode deed hij tevens de hbo lerarenopleiding maatschappijleer. Hij was leraar maatschappijleer aan het ROC en werkte bij de gemeente Amsterdam als procesmanager jeugdbeleid. Hij kreeg bekendheid als woordvoerder en bestuurslid van de Unie van Marokkaanse Moskeeën in Amsterdam en Omstreken (UMMAO).
Stadsdeelvoorzitter [bewerken]
In mei 2006 trad hij aan als stadsdeelvoorzitter in het Amsterdamse probleem-stadsdeel Slotervaart.[1] Hij was daarmee de eerste Marokkaanse en islamitische stadsdeelvoorzitter (burgemeester) van Nederland. Zijn portefeuille bevat onder meer veiligheid, onderwijs en algemene zaken.
Hij stelde voor om islamonderwijs te geven op openbare scholen.[2] Ook wilde hij jongeren die zich misdroegen en slechts een verblijfsvergunning hadden het land uit kunnen zetten.[3] Hij zette zich sterk in voor de homo-emancipatie in Slotervaart en in moslimkringen. Zo startte de Gay Parade in 2009 vanuit Slotervaart.[4][5] Zijn beleid kwam hem ook op tegenstand te staan, onder andere vanuit de Marokkaanse bevolking. Op 4 oktober 2008 woonde hij het Suikerfeest bij, dat het COC voor een groep moslimhomo's organiseerde.[6] De boze reacties leidden tot een gesprek tussen Marcouch en dertig verontwaardigde Marokkaanse mannen. Na afloop zei een derde van de groep: "Inderdaad, waar hebben we het nou over? In Casablanca sterft het van de nichten".[7]
Op 7 december 2009 verloor hij de lijsttrekkersverkiezingen voor de stadsdeelraad van het nieuwe stadsdeel Nieuw-West van Achmed Baâdoud. Deze stelde dat de overheid moest wegblijven van religie.[8] Marcouch had de steun van de partijtop, waaronder Lilianne Ploumen, Lodewijk Asscher en Wouter Bos.[9] Het kamp van Baâdoud zou de val van Marcouch hebben voorbereid als een machtsgreep.[10][11]
Ondanks een onverkiesbare 29e plaats op de kandidatenlijst van de PvdA werd hij met 12.000 voorkeurstemmen gekozen in de Amsterdamse gemeenteraad. Op 11 maart 2010 werd hij beëdigd. Hij stond op de 15e plaats op de kandidatenlijst van de PvdA voor de Tweede Kamerverkiezingen van 9 juni 2010 en werd als dusdanig gekozen (de PvdA haalde 30 zetels). Daarom stapte hij op 8 september 2010 op als gemeenteraadslid, omdat de PvdA niet wil dat politici zitting hebben in zowel de Tweede Kamer als in de gemeenteraad.
Conflict met imam [bewerken]
Marcouch werd door de Haagse ultraorthodoxe imam Fawaz Jneid in april 2008 een Munafiq (hypocriet) genoemd, een moslim die zich voor moslim uitgeeft maar niet gelooft.[12]
Privéleven [bewerken]
Hij woont in Overtoomse Veld in Amsterdam Nieuw-West, is gescheiden en heeft een dochter en twee zoons.
Trivia [bewerken]
Door een fout in het bevolkingsregister had hij jaren achtereen officieel de leeftijd van een in 1966 overleden broer met dezelfde voornaam.[7]
Externe links [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
 |
Tweede Kamerleden voor de Partij van de Arbeid (lijst) |  |
|---|---|---|
|
Khadija Arib · Désirée Bonis · Martijn van Dam · Tjeerd van Dekken · Otwin van Dijk · Sjoera Dikkers · Angelien Eijsink · Manon Fokke · Ed Groot · Sultan Günal-Gezer · Mariëtte Hamer · Pierre Heijnen · Myrthe Hilkens · Duco Hoogland · Lutz Jacobi · Tanja Jadnanansing · John Kerstens · Attje Kuiken · Tunahan Kuzu · Roelof van Laar · Marit Maij · Ahmed Marcouch · Mohammed Mohandis · Jacques Monasch · Henk Nijboer · Astrid Oosenbrug · Selçuk Öztürk · Jeroen Recourt · Diederik Samsom · Michiel Servaes · Grace Tanamal · Roos Vermeij · Jan Vos · Mei Li Vos · Albert de Vries · Agnes Wolbert · Loes Ypma · Keklik Yücel |
||
