Aimee Mullins

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mullins bij het Tribeca Film Festival in 2008
Aimee Mullins, op haar gebeeldhouwde essehouten kunstbenen, kijkt hoe Hugh Herr, eveneens op kunstbenen, een klimmuur bestijgt (2007)

Aimee Mullins (Allentown, Pennsylvania, 1976) is een Amerikaanse atlete, actrice en mannequin bekend om haar atletische prestaties hoewel zij geen onderbenen heeft.

Beenamputatie[bewerken]

Mullins werd geboren zonder kuitbeenderen. Daarom werden haar benen onder de knie geamputeerd toen zij een jaar oud was. Ze studeerde in haar geboorteplaats Allentown en aan de Universiteit van Georgetown in Washington, D.C.. Daar won ze een beurs die haar in staat stelde op het Pentagon te werken.

Tijdens haar opleiding bleek dat ze tijdens wedstrijden georganiseerd door de National Collegiate Athletic Association het hoofd kon bieden aan niet-gehandicapte medeatleten. En bij de Paralympische Zomerspelen van 1996 behaalde ze een wereldrecord op de 100 meter hardlopen, op de 200 meter hardlopen en op het verspringen.

Mode[bewerken]

In 1999 trad ze op als model in de modeshow van de Britse ontwerper Alexander McQueen, op beenprotheses gemaakt van met de hand bewerkt essenhout die een geheel vormen met haar laarzen. Mullins, die twaalf paar beenprotheses bezit,[1] kan door haar kunstbenen te verwisselen in lengte variëren van 1,70 tot 1,83 meter.

Actrice[bewerken]

In 2002 speelde voor het eerst in een film: Cremaster 3 van mediakunstenaar Matthew Barney. Een jaar later speelde ze Lucie Crale in de televisieversie van Agatha Christies Five Little Pigs (met David Suchet in de rol van Hercule Poirot). In de film World Trade Center (2006) speelde ze een journaliste.

Boeken[bewerken]

Mullins komt voor in verschillende boeken, zoals Athlete van de fotograaf Howard Schatz (2002), Laws of the Bandit Queens. Words to Live by from 35 of Today's Most Revolutionary Women van Ali Smith (2002) en The Prosthetic Impulse. From a Posthuman Present to a Biocultural Future door Marquard Smith en Joanne Morra (2006).

Citaat[bewerken]

' Adversity is just change that we haven't adapted ourselves to, yet.[2]

' Sure, I'd love to have children some day. But world domination comes first.'[3]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties