Ain Dara

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ain Dara is een archeologische locatie in Syrië, gelegen 67 km ten noordwesten van Aleppo in de vallei van de rivier Afrin. De locatie bestaat uit een lager gelegen stad met een oppervlakte van 24 hectare en een akropolis ongeveer 30 meter hoger. Opgravingen in het noordelijk gedeelte van de stad hebben aangetoond dat de locatie bewoond was in de periode 1200–700 vóór de huidige tijdrekening. Opgravingen in de buurt van de tempel hebben zes bewoningsniveaus aangetoond gaande van de periode van de Seldjoeken (1100–1400) tot de zesde eeuw vóór onze tijdrekening. Merkwaardig is dat er geen gegevens werden gevonden betreffende bewoning in de Romeinse en Byzantijnse periode.

De Ain ‘Dara tempel, uitgevoerd in basaltsteen, is van Neo-Hittitische oorsprong en dateert uit 10de en 9de eeuw v.Chr. Deze tempel is enig in zijn soort; een gelijkaardige tempel werd nog niet teruggevonden. Waarschijnlijk was de tempel gewijd was aan de Semitische godin van de vruchtbaarheid Ishtar.

Het onderste deel van de tempelmuren is gereconstrueerd. Vier leeuwen flankeerden beiderzijds de tempelingang. Een fries met in bas-reliëf uitgevoerde leeuwen en gevleugelde sfinxen loopt over de vier tempelmuren. Vier - ongeveer één meter lange - voetafdrukken in het inkomgedeelte moesten bewijzen dat de godheid in de tempel aanwezig was. Binnen de tempel onderscheidt men de pronaos en de naos.

De voornaamste archeologische vondsten zijn grote beelden van leeuwen uitgevoerd in zwarte basaltsteen. De leeuw wordt samen met de godin Ishtar afgebeeld in Mesopotamië en in Syrië. Terwijl de sfinx in de Fenicische kunst een attribuut is van de godin Astarte die dikwijls met Ishtar wordt vereenzelvigd.

Externe links[bewerken]