Air France-vlucht 358

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Air France Vlucht 358)
Ga naar: navigatie, zoeken
Air France-vlucht 358
Airfranceflight358.jpg
Overzicht
Datum 2 augustus 2005
Type ramp Landde te ver op de landingsbaan
Locatie Pearson International Airport, Toronto
Doden geen
Gewonden 43
Vliegtuig(en)
Vliegtuigtype Airbus A340-300
Maatschappij Air France
Passagiers 297
Bemanning 12
Lijst van vliegrampen
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

Air France-vlucht 358 vertrok op 2 augustus 2005 vanaf de luchthaven Charles de Gaulle in Parijs naar Toronto Pearson International Airport. Air France-vlucht 358 probeerde tijdens hevig noodweer een landing te maken op het vliegveld van Toronto, maar het toestel vloog in brand nadat het van landingsbaan 24L-06R was afgegleden. De Airbus A340-300 kwam 200 meter na het einde van de landingsbaan tot stilstand in een diepe greppel. Volgens een ooggetuige kon iedereen snel worden geëvacueerd voordat de brand groter werd. De mislukte landing vond plaats om 16:03 lokale tijd (22:03 Nederlandse tijd). Het vliegtuig, een Airbus A340-313X, had 297 passagiers en twaalf bemanningsleden aan boord. Er vielen geen doden. Vluchten naar Toronto werden omgeleid naar andere, overwegend Canadese, vliegvelden in Ottawa, London (Ontario), Hamilton (Ontario), Montreal, Winnipeg en Syracuse Hancock International Airport in Syracuse. Vluchten uit Vancouver werden teruggestuurd.

Omstandigheden tijdens en vlak na de crash[bewerken]

"Ik moest rennen voor mijn leven", zei passagier Roel Bramar tegen de zender CBC. Andere ooggetuigen verklaarden dat de landing plaats vond in slecht weer en dat het onweerde. Mogelijk heeft de bliksem de elektronica van het vliegtuig lamgelegd. Daardoor zouden de piloten de controle over het toestel zijn verloren kort na de landing. Ooggetuigen zeiden dat kort voor de landing alle verlichting in het toestel plotseling uitging.

Op televisiebeelden was na de crash een grote vuurbal te zien. Honderden brandweerlieden probeerden vervolgens het hevige vuur te blussen. Dikke rookpluimen kwamen uren later nog van het toestel af. Het autoverkeer nabij de luchthaven werd ernstig ontregeld door de rookontwikkeling en het vliegverkeer op de drukste luchthaven van Canada kwam volledig tot stilstand.

Na het ongeval liepen sommige passagiers naar de snelweg 401, die parallel loopt met de landingsbaan. De lokale politie vond de co-piloot en verscheidene passagiers naast de snelweg, en kreeg hulp van andere weggebruikers. Enkele automobilisten brachten gewonden naar ziekenhuizen, onder wie de piloot.

Van de Airbus 340 bleef niet veel meer over dan een uitgebrand wrak.

Weer[bewerken]

De crash vond plaats nadat eerder die dag alarmfase "Rood" was afgekondigd op het vliegveld. Deze hoogste alarmfase werd afgekondigd door het zware onweer in de regio. Het zicht was tijdens het ongeval zeer slecht. Er was bliksem, sterke wind, hagel en het begon net te regenen tijdens de landing. Binnen 2 uur nam de wind toe van 5 km/u naar 30 km/u en zakte de temperatuur van 30 naar 23 graden Celsius. Alle uitgaande vluchten werden stilgelegd, maar inkomende vluchten waren nog steeds toegestaan. Eerder die dag werd een weerwaarschuwing uitgegeven.

Gewonden[bewerken]

Alle passagiers van het ongeval overleefden de crash. Er vielen volgens de laatste berichten 43 lichtgewonden. Deze gewonden werden naar de volgende ziekenhuizen vervoerd:

  • Humber River Regionaal Ziekenhuis
  • Sir William Osler Regional Health Centre - Etobicoke campus
  • Hospital for Sick Children - 2 gewonden
  • Peel Memorial Hospital - Brampton site

Hulpdiensten[bewerken]

Op de plek van het ongeval waren verschillende hulpdiensten ter plaatse:

  • Greater Toronto Airport Authority Emergencies Services
  • Peel Regional Police
  • Peel Region EMS
  • Mississauga Brandweer en overige hulpdiensten
  • Toronto EMS

Passagiers[bewerken]

Air France maakte op 3 augustus 2005 de herkomst van de passagiers bekend:

Vlag van Canada Canada 104
Vlag van Frankrijk Frankrijk 101
Vlag van Italië Italië 19
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 14
Vlag van India India 8
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 7

Het toestel[bewerken]

  • Maximaal aantal passagiers: 335
  • Maximale snelheid: 914 km/h
  • Maximaal bereik: 12.415 km

Brandstofgebrek KLM-vlucht 691[bewerken]

Vlucht 691 van de KLM was bezig met de nadering van baan 24L op luchthaven Pearson, terwijl Air France 358 landde. Toen de Air France Airbus van het eind van de landingsbaan af schoof, werd door de verkeersleiding de toestemming voor de landing van KLM 691 ingetrokken. De vlucht steeg naar 4000 voet om naar luchthaven Syracuse Hancock International uit te wijken. Ongeveer een minuut later zond de piloot van KLM 691 het urgentie-signaal Pan-pan uit met de mededeling dat ze een low fuel emergency (brandstofgebrek) hadden en Syracuse nog net konden bereiken. Daarop gaf de luchtverkeersleiding de vlucht voorrang en een directe route naar Syracuse, waar de KLM 691 veilig landde.

Oorzaken[bewerken]

Vliegtuig landde mogelijk te ver op landingsbaan[bewerken]

De Canadese minister van Verkeer, Lapierre, verklaarde op 3 augustus 2005 dat niet blikseminslag de oorzaak was van de crash, maar mogelijk landde de Airbus te ver op de landingsbaan van het vliegveld. Door het verkeerde aanvliegen raakte het toestel van Air France van de baan en schoot het 200 meter door.

Deskundigen zeggen dat door inslag van bliksem niet het hele elektronische systeem uitgevallen zou zijn. Ook aquaplaning en slecht zicht worden als mogelijke oorzaken genoemd.

Landen op de kortste landingsbaan[bewerken]

Doordat de andere landingsbanen gesloten waren in verband met onderhoud en de storm, was het vliegtuig genoodzaakt om te landen op de kortste landingsbaan. Deze landingsbaan is bijna 650 meter korter dan de langste, maar nog altijd 2700 meter.

Straalomkeerders te laat aangezet[bewerken]

Tijdens het onderzoek komt de Franse krant Le Figaro met het bericht dat de straalomkeerders, die het vliegtuig afremmen, te laat waren aangezet. Het vliegtuig was al 17 seconden op de landingsbaan voordat de straalomkeerders op volle kracht stonden. Het onderzoeksrapport bevestigt deze conclusie.[bron?]

Onderzoek[bewerken]

Verschillende transport gerelateerde instanties onderzochten het onderzoek:

  • Het Franse Ministerie van Transport
  • Transportation Safety Board - Canada
  • Transport Canada
  • Airbus Industries
  • Air France

Geschiedenis[bewerken]

Het ging om het vierde incident met een Airbus A340, waarvan er drie plaatsvonden tijdens het landen of opstijgen.

Het vliegtuig werd in 1999 in gebruik genomen en was nog op 5 juli 2005 voor het laatst volledig technisch gecontroleerd. Het vliegtuig maakte in totaal 3711 vluchten, in totaal 28.418 vlieguren.

CablePulse 24 meldde dat het hier om hetzelfde ravijn ging als bij het ongeluk met een DC-9 van Air Canada. Daarbij vielen twee doden.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]