Airbus A400M
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
De Airbus A400M is een militair transportvliegtuig dat ontwikkeld wordt door Airbus Military. Op 26 juni 2008 rolde het eerste prototype uit de hangar. Het toestel zit nu nog in de testfase. De eerste testvlucht is uitgevoerd op 11 december 2009. Door veel vertragingen zal de eerste levering waarschijnlijk pas in 2013 zijn.[1]
Het toestel is door Airbus in ontwikkeling naast het Airbus A330 MRTT-tankvliegtuig. Het heeft propellers in plaats van straalmotoren. Het lijkt sterk op de C-130 Hercules, maar is wel groter. Het kan zowel op een verharde als op een onverharde startbaan landen en opstijgen. Het primaire beoogde gebruik is voor het transport van troepen, vracht of uitrusting van een krijgsmacht.
Inhoud |
Klanten[bewerken]
Het project wordt gefinancierd door 8 landen, die samen al 174 toestellen besteld hebben.
| Datum bestelling | Land | Bestellingen | Geplande ingebruikname | Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|
| 27 mei 2003 | 53 | Onbekend | Bestelling teruggebracht van 60 naar 53.[2] Er zal getracht worden 13 exemplaren onmiddellijk te verkopen zodat er 40 overblijven.[3] | |
| 50 | 2013 | |||
| 27 | Onbekend | |||
| 22 | Onbekend | Bestelling teruggebracht van 25 naar 22. De A400M zal door de RAF Atlas genoemd worden.[4][5] | ||
| 10 | 2013 | Laatste levering in 2018.[6] | ||
| 7 | 2019 | Geplande levering van april 2019 tot november 2020. | ||
| 1 | Onbekend | |||
| 8 december 2005 | 4[7] | 2015 | ||
| Totaal: | 174 |
Italië en Portugal hebben zich uit het programma teruggetrokken. Zuid-Afrika heeft zijn bestelling geannuleerd in 2009. Chili tekende een intentieverklaring op 18 juli 2005 voor de levering van drie toestellen tussen 2018 en 2022, maar annuleerde later ook deze bestelling.
Problemen[bewerken]
De eerste A400M zal pas in 2013 aan het Franse leger geleverd worden, ruim drie jaar na de oorspronkelijk geplande datum.[8] Dit is onder meer te wijten aan aan de ontwikkeling van de nieuwe motor.[9] Airbus Military verkoos aanvankelijk zelf de Pratt & Whitney PW180, maar omwille van politieke inmenging werd gekozen voor de nog te ontwikkelen Europrop TP400-D6.[10] Op 5 november 2010 werd een nieuw contract afgesloten tussen de verschillende landen en Airbus Military. Hierbij lenen België, Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland, Luxemburg, Spanje en Turkije Airbus 1,5 miljard euro. Het totaal aantal bestellingen werd ook teruggeschroefd van 180 naar 170.[11]
Belgische industriële bijdrage[bewerken]
Omdat België al van bij aanvang betrokken was bij het A400M-programma, slaagde de Belgische industrie er ook in een graantje mee te pikken in de ontwikkeling en de productie van de A400M. Dit gebeurt via Flabel Corporation, waarvan Sabca, Sonaca en Asco de belangrijkste aandeelhouders zijn. Flabel heeft een belang verkregen van 4,4 procent in Airbus Military. Dit stemt ongeveer overeen met het productieaandeel van de groep in de A400M. Sabca levert onder meer de mechanismen van de vleugelkleppen en de composietbekleding van die kleppen.[8]
Technische gegevens[bewerken]
Afmetingen:
- Lengte: 43,8 m
- Spanwijdte: 42,4 m
- Hoogte: 14,6 m
Afmetingen vrachtruim:
- Lengte: 17,71 m
- Lengte van de laadklep: 5,40 m
- Breedte: 4,00 m
- Hoogte: 3,85 m
Prestaties:
- Kruissnelheid: 680-720 km/h (Mach 0,68 - 0,72)
- Kruishoogte: 8,8 km
- Max. vlieghoogte: 11 km
- Vliegbereik: 1800 km - 5000 km
Externe link[bewerken]
- Projectsite op de website van Airbus
Bronnen, noten en/of referenties
|
| Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Airbus A400M op Wikimedia Commons. |
| Vliegtuigen van Airbus |
|---|
|
Civiel: A300 · A310 · A318 · A319 · A320 · A321 · A330 · A340 · A380 |