Akoestische gitaar
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een akoestische gitaar is een gitaar die zo gemaakt is dat haar klankkast als resonator optreedt waarbij deze een grotere hoeveelheid lucht in beweging brengt dan de snaren zelf kunnen. Hierdoor vergroot uiteraard het geluidsniveau.
Er bestaan verschillende soorten akoestische gitaren:
- klassieke gitaar, de dunnere snaren van nylon, de andere van metaalomsponnen zijdevezels
- flamencogitaar
- steelstringgitaar, ook flattop gitaar genoemd (de klankkast heeft een vlakke bovenkant en ze is voorzien van metalen snaren)
- archtopgitaar (bovenkant is gebogen), ook wel eens niet-elektrische jazz gitaar genoemd
- Resonatorgitaar, Akoestische gitaar met metalen klankkast. Soms ook Dobro gitaar genoemd.
- Russische of 7-snarige gitaar, die een extra bassnaar heeft
- Harpgitaar, een gitaar met een aantal toegevoegde vrije tokkelsnaren.
De eerste vier worden op dezelfde manier gestemd en de vingerzetting voor het vormen van akkoorden verschilt niet. Toch hebben ze elk hun eigen geluid.
Een bekende bouwer van akoestische gitaren is Martin.
[bewerken] Zie ook
 |
Zie de categorie Acoustic guitars van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
