Al-Bukhari

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Imam Bukhary Egyptian stamp 1969.jpg
Het mausoleum van Al-Bukhari in Samarkand (tegenwoordig Oezbekistan).

Mohammad ibn Ismail al-Bukhari of Al-Boekhari (Arabisch: البخاري) of imam Bukhari (Buchara, 810870) was een soennitisch-islamitische schriftgeleerde. Hij is voornamelijk bekend om zijn compilatie van de Hadith, die Sahih Boekhari wordt genoemd. Vanwege de zorgvuldige wijze waarop Boekhari de isnads (mondelinge overleveringen) beoordeelde, wordt zijn werk door de meeste soennieten als het meest geloofwaardige van alle versies van de Hadith gezien. Het geldt onder moslims als de belangrijkste bron over het leven en de boodschap van Mohammed, na de Koran.

Biografie[bewerken]

Op tienjarige leeftijd begon Boekhari overleveringen over Mohammed en zijn eerste volgelingen te bestuderen. Hij was al snel in staat om zijn eigen docenten te verbeteren. Als jongeman reisde hij langs de belangrijkste centra van kennis in de islamitische wereld, van Khorasan tot Egypte. Op zijn tocht verzamelde hij zo veel mogelijk overleveringen. Hij zou er in totaal ongeveer 600.000 gehoord hebben.

Boekhari zou er zestien jaar over hebben gedaan om zijn verzameling te filteren en een boek samen te stellen dat alleen de meest betrouwbare overleveringen bevatte. Dit werk, al-Jamic al-Sahih, is eigenlijk onderverdeeld in 97 andere boeken en 3450 hoofdstukken (2762 zonder herhalingen). Het boek behoort tot het musannaftype; hierbij worden de Hadith georganiseerd volgens thema. Deze thema’s gaan onder andere over de vijf zuilen van de islam, geneeskunde en het huwelijk. Samen met het gelijknamige boek van Moslim ibn al-Hajjaj behoort Boekhari's werk tot de al-Sihah al-Sitta, de voor soennieten belangrijkste zes versies van de Hadith.