Al Oerter
| Al Oerter | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Volledige naam | Alfred Adolf Oerter, Jr. | |||
| Geboortedatum | 19 september 1936 | |||
| Geboorteplaats | Astoria (New York) | |||
| Overlijdensdatum | 1 oktober 2007 | |||
| Overlijdensplaats | Fort Myers (Florida) | |||
| Lengte | 1,93 m | |||
| Gewicht | 127 kg | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline | discuswerpen | |||
| Eerste titel | Olympisch kampioen discuswerpen 1956 | |||
| OS | 1956, 1960, 1964, 1968 | |||
| Extra | Wereldrecordhouder discuswerpen 1962 + 1962-1964 | |||
|
||||
Alfred Adolf (Al) Oerter, Jr. (Astoria (New York), 19 september 1936 - Fort Myers (Florida), 1 oktober 2007) was een Amerikaanse discuswerper. Oerter werd bekend als eerste atleet die erin slaagde om bij vier verschillende Spelen de gouden medaille in de wacht te slepen. Na hem werd dit wapenfeit slechts geëvenaard door zijn landgenoot Carl Lewis bij het verspringen.
Inhoud |
[bewerken] Biografie
[bewerken] Studiebeurs
Oerters werptalent kwam aan de oppervlakte toen hij vijftien jaar oud was. Op een keer landde er een discus voor zijn voeten, die hij daarna ver voorbij de groep discuswerpers teruggooide. Hij begon te discuswerpen en verdiende er uiteindelijk in 1954 een studiebeurs mee aan de universiteit van Kansas. Met zijn lengte van 1,93 m en zijn gewicht van 127 kg bleek Oerter over een natuurlijk werptalent te beschikken.
[bewerken] Zwaargewond
Bij de Spelen van 1956 in Melbourne nam Oerter voor het eerst deel. Hoewel hij niet als kanshebber werd gezien, won hij toch met een worp van 56,36 m.
Daarna leek het even, of zijn atletiekcarrière al op 20-jarige leeftijd voorbij zou zijn. In 1957 raakte hij bijna dodelijk gewond bij een auto-ongeluk. Hij herstelde echter volledig en bij de Spelen van 1960 in Rome was hij weer van de partij. De grote favoriet was Rink Babka, de toenmalige wereldkampioen en wereldrecordhouder. Maar met een worp van 59,18 m, goed voor een olympisch record, versloeg hij zijn teamgenoot Babka.
[bewerken] Olympisch kampioen met wereldrecord ondanks blessure
In 1962 vestigde hij zijn eerste wereldrecord en hij werd meteen favoriet voor de Spelen in 1964 in Tokio. Maar een verschoven halswervel had zijn voorbereiding op de Spelen ernstig verstoord. Bovendien bracht een stuk kraakbeen in de buurt van zijn ribben, dat was gescheurd, hem een week voor de kwalificatie nog verder in de problemen. Op het trainingsveld in Tokio was hij in een van de regen nat geworden discusring onderuit gegaan. Volgens de doktoren zou het zes weken duren, voordat Oerter de discus weer ter hand zou kunnen nemen, maar daar dacht de atleet zelf heel anders over. Oerter slikte pijnstillende middelen en slaaptabletten zoals anderen bonbons aten.[1] Zwaar ingetapet en herhaaldelijk met ijs gekoeld om interne bloedingen te voorkomen, deed hij toch mee aan de competitie. Nadat hij bij de eerste trainingsworp nog dubbel was geklapt van de pijn, verbeterde hij al in de kwalificatie met 60,54 m zijn olympisch record van Rome, waarna hij in de finale bij zijn vijfde poging opnieuw verder gooide dan ooit en met 61,00 m een nieuw olympisch en wereldrecord vestigde.
[bewerken] Voor de vierde maal olympisch goud
Bij de Olympische Spelen van 1968 in Mexico-Stad won hij zijn vierde gouden medaille op het onderdeel discuswerpen. Toch was hij weer geen favoriet; wereldrecordhouder Jay Silvester wierp met elke worp verder dan Al Oerter ooit had geworpen. Maar zijn eerste worp was een wonderbaarlijke 64,78 m. Silvester slaagde er niet in om dit te verbeteren en zo werd Oerter, hoewel hij nooit favoriet was, voor de vierde keer olympisch kampioen. Na deze finale sprak de als vijfde geëindigde Silvester de historische woorden: "Wanneer je tegen Oerter werpt, verwacht je niet te winnen. Je hoopt het alleen maar."
Na de Spelen van 1968 stopte Oerter met discuswerpen, maar in 1977 begon hij weer te trainen in een poging om in 1980 een vijfde maal te winnen. Opmerkelijk genoeg verbeterde hij in mei van dat jaar ook zijn persoonlijke record naar 69,46 m. Bij de Amerikaanse selectiewedstrijden voor de Olympische Spelen werd hij vierde, waardoor hij zich niet wist te plaatsen. De Amerikanen wisten toen al dat Amerika de Spelen zou boycotten, wegens de invasie van Sovjet-Unie in Afghanistan. Hierdoor kreeg hij nooit een kans om voor de vijfde maal goud te winnen. Oerter realiseerde dat jaar wel 's werelds beste jaarprestatie en werd in 2005 opgenomen in de Hall-of-fame.
[bewerken] Officieus wereldrecord
Verschillende discuswerpers hebben hun persoonlijk record tijdens een trainingswedstrijdje gegooid. Al Oerter vormt hierop geen uitzondering. Tijdens de opname voor een TV-spotje wierp hij de discus officieus naar een afstand van 74,68 m.[2] Dit zou tot op de dag van vandaag een wereldrecord hebben betekend (peildatum maart 2011). Tijdens de openingsceremonie voor de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta droeg Oerter de Olympische vlam het stadion binnen.
[bewerken] Art of the Olympians
In 2003 liep Oerter, die al vanaf jeugdige leeftijd last had van een hoge bloeddruk, een kortstondige hartstilstand op, maar hij herstelde hiervan. De harttransplantatie die hem vervolgens door cardiologen werd geadviseerd, wees hij echter van de hand. "Ik heb een interessant leven gehad en zal eruit stappen met wat ik bezit", was indertijd zijn commentaar.[3] Tijdens zijn herstel begon hij zich toe te leggen op de schilderkunst. Oerter werd één van de scheppers van Art of the Olympians, waarin het werk van 14 Olympische veteranen is verzameld, zoals Bob Beamon, Cammy Myler en Shane Gould.[4] De expositie reisde naar New York City en vond nadien een permanent onderkomen in Fort Myers, Florida. Op 1 oktober 2007 overleed Al Oerter daar aan de gevolgen van zijn hartafwijking. Hij werd 71 jaar.
[bewerken] Titels
- Olympisch kampioen discuswerpen - 1956, 1960, 1964, 1968
- Amerikaans kampioen discuswerpen - 1957, 1959, 1960, 1962, 1964, 1966
- NCAA-kampioen discuswerpen - 1957, 1958
[bewerken] Persoonlijk record
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|
| discuswerpen | 69,46 m | 31 mei 1980 | Wichita |
[bewerken] Palmares
- 1956:
OS - 56,36 m - 1957: NCAA - 55,23 m
- 1957: Amerikaanse kampioenschappen - 55,32 m
- 1958: NCAA - 55,97 m
- 1959: Pan-Amerikaanse Spelen - 58,12 m
- 1959: Amerikaanse kampioenschappen - 56,82 m
- 1960: OS - 59,18 m
- 1960: Amerikaanse kampioenschappen - 59,06 m
- 1962: Amerikaanse kampioenschappen - 61,62 m
- 1964: OS - 61,00 m
- 1964: Amerikaanse kampioenschappen - 61,30 m
- 1966: Amerikaanse kampioenschappen - 59,06 m
- 1968: OS - 64,78 m (A)
- 1979:
AAA - 59,64 m - 1980: Olympische Boycot Spelen - 60,76 m
- 1981: AAA - 61,88 m
Bronnen, noten en/of referenties:
- Redactie AW (1971) Al Oerter: hij viel en bleef toch op de been De Atletiekwereld nr. 18: KNAU
- Kluge, V. (1996) 100 Hoogtepunten van de Olympische Spelen Deltas ISBN 90 243 8102 9
- Matthews, P. e.a. (1997) Athletics 1997, The International Track & Field Annual SportsBooks Ltd ISBN 1-899807-02-0
- Hemert, W. van (2000) Een Olympisch fenomeen met de discus Atletiek Magazine nr. 1: KNAU
- ↑ Uit Al Oerter: hij viel en bleef toch op de been (1971), bron: zie hierboven
- ↑ iaaf.org - Al Oerter – past and present reflections
- ↑ Sports Illustrated, 2 juli 2007, pag. 121
- ↑ Sports Illustrated, 2 juli 2007, pag. 121
Externe links
| Olympisch kampioen |  |
|---|---|
|
1896 Robert Garrett · 1900 Rudolf Bauer · 1904 Martin Sheridan · 1906 Martin Sheridan · 1908 Martin Sheridan · 1912 Armas Taipale · 1920 Elmer Niklander · 1924 Clarence Houser · 1928 Clarence Houser · 1932 John Anderson · 1936 Ken Carpenter · 1948 Adolfo Consolini · 1952 Sim Iness · 1956 Al Oerter · 1960 Al Oerter · 1964 Al Oerter · 1968 Al Oerter · 1972 Ludvík Daněk · 1976 Mac Wilkins · 1980 Viktor Rasjtsjoepkin · 1984 Rolf Danneberg · 1988 Jürgen Schult · 1992 Romas Ubartas · 1996 Lars Riedel · 2000 Virgilijus Alekna · 2004 Virgilijus Alekna · 2008 Gerd Kanter |
|
