Alarik II

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
« Alaricus Rex Gothorum ». Zegelring van Alarik II (Wenen, Kunsthistorisches Museum)

Alarik II (overleden 507) volgde zijn vader Eurik in 484 op als koning van de Visigoten. Zijn rijk omvatte niet alleen heel Hispania (behalve de noordwesthoek), maar ook Aquitanië en het grootste deel van de voormalige Romeinse provincia Gallia Narbonensis.

Binnenlands beleid[bewerken]

het Koninkrijk van de Visigoten ten tijde van Alarik II.

Hij was van het ariaanse geloof, zoals alle vroege Visigotische edelen, maar verzachtte de vervolging van de katholieken en stond hen toe in 506 het Concilie van Agde te houden. Hij stelde een commissie aan om een overzicht te maken van de Romeinse wetten en keizerlijke besluiten, die gezaghebbend moesten zijn voor zijn Romeinse onderdanen. Deze zijn bekend als het Breviarium Alaricianum en worden ook wel Lex Romana Visigothorum genoemd. Het Breviarium Alaricianum kreeg in 506 kracht van wet in Toulouse en zou tot in het midden van de twaalfde eeuw van kracht blijven.

Buitenlands beleid[bewerken]

Alarik was een vreedzaam man en probeerde het verdrag dat zijn vader had gesloten met de Franken te handhaven, maar de tot het katholicisme bekeerde Clovis I, die de Visigotische provincie in Gallië in handen wilde krijgen, vond het arianisme een reden voor oorlog. Tussenkomst van Theodorik, koning van de Ostrogoten en schoonvader van Alarik mocht niet baten. Na jarenlange strijd met wisselend verloop werden de Visigoten in 507 in de Slag van Vouillé bij Poitiers beslissend verslagen. Alarik, die op de vlucht was geslagen, werd door Clovis zelf gedood.

Zijn wettige zoon Amalarik was nog een kind, dus werd hij opgevolgd door zijn onwettige kind Gesalik.