Alarmbelprocedure

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In het Belgisch staatsrecht zijn er drie soorten alarmbelprocedures, deze zijn terug te vinden in artikel 54 van de Belgische Grondwet:[1]

  • de communautaire alarmbelprocedure is de bekendste. Zij kan toegepast worden op het federaal niveau, wanneer een van de gemeenschappen zich benadeeld voelt door een bepaald wetsontwerp.
  • de ideologische alarmbelprocedure kan toegepast worden op het niveau van de Gemeenschappen, wanneer een ideologische minderheid zich gediscrimineerd voelt door een bepaald ontwerpdecreet.
  • de alarmbelprocedure in verband met de Brusselse instellingen.

Beide procedures werden in de Belgische Grondwet ingeschreven in het kader van de eerste staatshervorming (1970). Beide procedures worden nauwelijks toegepast.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Art. 54. Behoudens voor de begrotingen alsook voor de wetten waarvoor een bijzondere meerderheid is vereist, kan een met redenen omklede motie, ondertekend door ten minste drie vierden van de leden van een der taalgroepen en ter tafel gelegd na de indiening van het verslag en vóór de eindstemming in openbare vergadering, verklaren dat de bepalingen die zij aanwijst in een ontwerp of voorstel van wet de betrekkingen tussen de gemeenschappen ernstig in het gedrang kunnen brengen. In dat geval wordt de parlementaire procedure opgeschort en de motie verwezen naar de Ministerraad, die binnen dertig dagen daarover zijn gemotiveerd advies geeft en de betrokken Kamer uitnodigt zich uit te spreken hetzij over dit advies, hetzij over het eventueel geamendeerd ontwerp of voorstel. Deze procedure kan slechts eenmaal worden toegepast door de leden van een taalgroep betreffende eenzelfde ontwerp of voorstel van wet.