Albert II van België

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Albert II van België
Zesde koning der Belgen
Albert II in 2010
Albert II in 2010
Regeerperiode 9 augustus 199321 juli 2013
Kroning 9 augustus 1993
Volledige naam Albert Felix Humbert Theodoor Christiaan Eugène Marie van België
Geloof Rooms-katholiek
Geboortedatum 6 juni 1934
Kasteel van Stuyvenberg, Laken
Vader Leopold III
Moeder Astrid van Zweden
Voorganger Boudewijn
Opvolger Filip
Echtgenote Paola Ruffo di Calabria
Dynastie België
Koning Albert II in de stromende regen, tijdens het defilé in 2011
Prins Albert samen met Prinses Beatrix tijdens het Koninklijk bezoek aan België in mei 1960; aankomst en bezoek aan Plantijnmuseum. Tussen 1993 en 2013 waren zij beide staatshoofd van respectievelijk België en Nederland.

Albert Felix Humbert Theodoor Christiaan Eugène Marie[1] (Brussel, 6 juni 1934) van België, prins van Luik, prins van België, was tussen 9 augustus 1993 en 21 juli 2013 de zesde koning der Belgen. Hij is de jongste zoon van koning Leopold III en koningin Astrid. Hij volgde zijn broer Boudewijn op na diens dood in 1993. Zijn zus Josephine Charlotte was de gemalin van groothertog Jan van Luxemburg.

Op 21 juli 2013, de nationale feestdag van België, trad hij af vanwege zijn leeftijd en gezondheid ten gunste van zijn zoon Filip van België.

Jeugd[bewerken]

Tijdens de zwangerschap van prinses Astrid, de hertogin van Brabant, verongelukte op 17 februari 1934 haar schoonvader koning Albert I. Astrid werd daardoor onverwacht koningin der Belgen op 23 februari van dat jaar. Op 6 juni 1934 werd het laatste kind van koningin Astrid in het kasteel van Stuyvenberg geboren. Als eerbetoon aan de overleden vorst kreeg het pasgeboren kind Albert als voornaam, en daarnaast de dynastieke titel Prins van Luik. Astrid bracht met de baby vanwege de titelverlening een bezoek aan deze stad. Alberts peetouders waren prins Felix van Bourbon-Parma en koningin Elisabeth.

Op 29 augustus 1935 was het vorstenpaar, op vakantie in Zwitserland, betrokken bij een zwaar verkeersongeluk in Küssnacht am Rigi. Koningin Astrid kwam hierbij om het leven. Albert was slechts een jaar oud. Zijn opvoeding werd voltooid door zijn stiefmoeder prinses Liliane en zijn enige zus Josephine Charlotte. Hij groeide op in woelige tijden, onder meer door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De koninklijke familie werd gedeporteerd naar Duitsland en op 7 mei 1945 door het Amerikaanse leger bevrijd. Zijn vader kwam daarna hevig onder vuur te liggen tijdens de koningskwestie en zijn broer Boudewijn besteeg de troon.

Defensie[bewerken]

Albert vervulde zijn legerdienst bij de Marine. Hij doorliep er verschillende graden. Na zijn eedaflegging werd hij opperbevelhebber van het Belgische leger.

Huwelijk en kinderen[bewerken]

Op 2 juli 1959 trouwde Albert met de Italiaanse donna Paola Ruffo di Calabria. Zijn broer koning Boudewijn was toen nog niet getrouwd. Het prinsenpaar leerde elkaar kennen in het Vaticaan, waar ze de kroning van Johannes XXIII bijwoonden.[2]

Het burgerlijk huwelijk vond in de Empirezaal van het Koninklijk Paleis plaats. Het kerkelijke huwelijk werd in de Sint-Michielskathedraal ingezegend. Het prinsenpaar nam vervolgens zijn intrek in het kasteel Belvédère, rechtover het paleis van Laken. Ze kregen drie kinderen:

  • prins Filip (15 april 1960), Hertog van Brabant, de latere koning;
  • prinses Astrid (5 juni 1962);
  • prins Laurent (19 oktober 1963).

Na enige tijd kwamen er barsten in hun huwelijk. De prins leerde barones Sybille de Selys Longchamps kennen. Uit hun relatie werd, naar men aanneemt, een kind geboren: Delphine Boël. Koning Boudewijn zorgde samen met zijn neven en nicht dat Albert herenigd werd met zijn echtgenote. De prins hoopte zo deze zwarte bladzijde te vergeten, maar werd hier later opnieuw aan herinnerd door een boek van Mario Danneels. Na de commotie die hierrond in de media ontstond, alludeerde de koning in zijn kerstboodschap van 1999 op de vroegere huwelijksproblemen. Velen concludeerden hieruit dat hij het bestaan van het buitenechtelijk kind in bedekte termen toegaf. Ondanks de vroegere problemen houdt het huwelijk van het koningspaar stand. In 2009 vierden ze hun gouden huwelijksjubileum.

Gezondheid[bewerken]

Albert staat bekend om zijn joviale levensstijl, dit in tegenstelling tot zijn broer Boudewijn, die een sober leven leidde. Zo heeft Albert II een passie voor motorfietsen wat hem al een paar keren beenbreuken en kneuzingen opleverde. Hij kwam naar het huwelijk van dochter Astrid met een verband en verleende astronaut Frank De Winne een audiëntie in een rolstoel.

Evenals zijn broer is Albert een hartpatiënt. De koning onderging urgente hartchirurgie in Aalst,[3] waarvan hij genas. Daarnaast onderging de koning chirurgie naar aanleiding van een acute hernia, waardoor hij genoodzaakt was om regelmatig te rusten tijdens officiële recepties. Sinds enige jaren heeft Albert een hoorapparaat. Hij onderging oogchirurgie[4][5] en in 2007 brak de koning de hals van zijn dijbeen.[6] In november 2011 werd bij de koning een klein gezwel in de neus verwijderd.

Koning der Belgen[bewerken]

Koninklijk monogram van koning Albert II

Na het overlijden van zijn broer Boudewijn werd prins Albert de zesde Koning der Belgen.

Bij de eedaflegging op 9 augustus 1993 veroorzaakte volksvertegenwoordiger Jean-Pierre Van Rossem een kort incident toen hij riep: "Vive la république d'Europe! Vive Lahaut!"[7] (Frans: Leve de Europese republiek! Leve Lahaut!). Onmiddellijk werd de koning verdedigd en werd geroepen: Vive le Roi! Leve de Koning! Senaatsvoorzitter Frank Swaelen wees van Rossem terecht met de woorden: "Mijnheer, uw gedrag is onwaardig en schandalig, en het hele land zal u veroordelen!", De ceremonie kon verder doorgaan, terwijl Van Rossem onder begeleiding het halfrond moest verlaten. Tijdens de eedaflegging zelf maakte de vorst een gespannen indruk, zijn hand beefde.

Tijdens zijn nieuwjaarsreceptie van 2006 wees de koning in een toespraak het separatisme af. [8] De vorst erkende de ongelijkheid tussen de landsdelen in sociaal-economisch opzicht, maar wees scheiding als oplossing af. Hij verwees naar drama's in Europa die volgens hem door separatisme werden veroorzaakt. De koning vreesde eveneens voor de functie van Brussel als Europese hoofdstad.

In de kerstboodschap van 2006 gaf Albert II aan dat niemand boven de wet staat en dat onrechtmatig verkregen overheidsgeld terugbetaald moest worden. Daarmee alludeerde hij mogelijk op de fraudezaak rond zijn zoon Laurent en de recente corruptieschandalen rond de PS. Eind april 2007 raakte bekend dat de koning het onrechtmatig verkregen fraudegeld van zijn zoon teruggestort heeft uit de Civiele Lijst. In totaal ging het om een bedrag van 180.000 euro.[9] Hiermee vereffende de koning schijnbaar vrijwillig de financiële schade.

De jaarlijkse dotatie van het staatshoofd bedroeg in 2012 zo'n 11,27 miljoen euro - een stijging van 7% tegenover 2009.[10] Volgens een schatting van professor Herman Matthijs VUB d.d. 2008, bedraagt de totale kostprijs van het Belgisch koningshuis 30 miljoen euro per jaar. Daarvan gaat een groot deel naar de beveiliging van de koninklijke familie in hun residenties en tijdens hun verplaatsingen.[11] Het totale persoonlijke vermogen van de koning wordt geschat op 400 miljoen tot zelfs 1 miljard euro.[12]

Op 1 juni 2009 werd Albert II de oudste vorst die België ooit heeft gehad. Hij volgde daarmee Leopold I op, die zes dagen voor zijn vijfenzeventigste verjaardag overleed.[13] De Senaat bestelde een borstbeeld van de koning en de koningin bij beeldhouwer Wilfried Pas.[14]

Albert II is vorst geweest ten tijde van negen kabinetten: regering-Dehaene I, regering-Dehaene II, de regeringen-Verhofstadt I, II en III, regering-Leterme I, regering-Van Rompuy, regering-Leterme II en regering-Di Rupo.

In zijn kerstboodschap van 2012 wees hij op de gevaren van het populisme, dat zich tegen vreemdelingen of landgenoten uit andere landsdelen zou richten. In die context haalde hij aan dat "de jaren 30 en de populistische reacties die ze teweegbracht, niet mogen worden vergeten".

Abdicatie[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Troonswisseling in België (2013) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Op 3 juli 2013 maakte hij om 18 uur via een toespraak bekend dat hij op 21 juli 2013, de nationale feestdag van België, vanwege zijn leeftijd en gezondheid zou aftreden ten gunste van de kroonprins Filip van België.

Onderscheidingen[bewerken]

Standaard van koning Albert II

De koning was grootmeester van de Belgische Nationale Orden:

Als prins en als koning werd Albert II vele malen onderscheiden. Albert II is een van de weinige monarchen die opgenomen is in de beide takken van de Orde van het Gulden Vlies:

Andere onderscheidingen:

Genealogie[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Stamboom van Albert II van België voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Literatuur[bewerken]

  • Mark Van den Weijngaert, Albert II. De biografie. Zijn leven, zijn betekenis. 2013.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties