Albert Marquet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Albert Marquet
Afbeelding gewenst
Persoonsgegevens
Volledige naam Pierre-Albert Marquet
Geboren Bordeaux, 27 maart 1875
Overleden Parijs, 14 juni 1947
Beroep(en) schilder, tekenaar, aquarellist, illustrator
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Pierre-Albert (Albert) Marquet (Bordeaux, 27 maart 1875Parijs, 14 juni 1947) was een Frans schilder, tekenaar, aquarellist en illustrator. Hij was medeoprichter en belangrijk vertegenwoordiger van het fauvisme.

Hij kwam in 1890 aan in Parijs, waar hij studeerde aan de École des arts décoratifs. In Parijs raakte hij bevriend met Henri Matisse. Vervolgens schreef hij zich in bij de École nationale supérieure des beaux-arts en werkte hij in het atelier van Gustave Moreau.

Henri Evenepoel bracht hem in contact met de werken van Claude Monet, Paul Cézanne, Vincent Van Gogh, Georges Seurat en anderen. Hij liet zich meeslepen door de kleurexperimenten van de fauvisten. Zijn stijl zou nog vóór de eeuwwisseling definitief worden. Op een gezamenlijke tentoonstelling van de fauvisten in 1905 baarde zijn werk Nu, dit fauve uit 1898 groot opzien. Zoals in de werken van de andere fauvisten, domineert hierin de toepassing van de pure, niet meer illusionistisch werkende kleur.

Vue de Paris, le quai du Louvre. 1906. Aix-les-Bains, Musée Faure.

Later wendde Marquet zich evenwel af van de felle kleuren van de fauvisten. Vanaf 1906 worden zijn kleuren steeds genuanceerder. Zijn meest geliefde onderwerpen zijn landschappen en stadsgezichten, vooral van havensteden. Kenmerkend voor zijn schilderijen zijn de sterk verschuivend werkende compositie die is opgebouwd uit heldere kleurvlakken. Niettemin verstond de schilder de kunst zijn landschappen in een stemmige sfeer te hullen. De mooiste voorbeelden hiervan zijn de Parijse winterzichten.

Marquet woonde en werkte tussen zijn vele reizen in Parijs. In 1906 werkte hij met Raoul Dufy in Normandië en in 1907 bracht hij met Henri Matisse en Charles Camoin een bezoek aan Londen. Ook doorliep hij de in 1908 opgerichte Académie Ranson, waar Paul Sérusier les gaf. In 1914 reisde hij naar Nederland, waar hij onder meer de haven van Rotterdam schilderde. Het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog beëindigde deze tocht. Na de oorlog begon hij opnieuw te reizen door Europa en Noord-Afrika, waar hij en zijn vrouw de winters doorbrachten.

Verder was hij ook een voortreffelijk aquarellist. Zijn aquarel De oude Willemsspoorbrug, Rotterdam uit 1925 werd in 1956 door Marcella Marquet, weduwe van de kunstenaar, geschonken aan het Museum Boijmans Van Beuningen.

Externe links[bewerken]