Albert Michotte van den Berck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Albert Edouard Michotte van den Berck (Sint-Joost-ten-Node, 13 oktober 1881Leuven, 2 juni 1965) was een Belgisch wetenschapper. Na zijn studies in de psychologie werd hij benoemd tot professor aan de faculteit Letteren en Wijsbegeerte van de Katholieke Universiteit Leuven. Hij was een pionier op het vlak van de experimentele psychologie en heeft onder andere met Wilhelm Wundt en Armand Thiery, die hij opvolgde, samengewerkt.

In 1923 richt Michotte binnen de faculteit de School voor toegepaste Pegagogie en Psychologie op. Samen met Arthur Fauville, met wie hij samenwerkt in 1922 aan de Amerikaanse Cornell University, richt hij te Leuven een laboratorium voor pedagogische psychologie op. In 1935 richt hij samen met de faculteit geneeskunde een psychologische consultatiedienst op voor kinderen. In 1928 richt Michotte, samen met Raymond Buyse een laboratorium op voor experimentele didactiek.

Tijdens de academische carrière van Michotte was er een steile opgang van het psychologisch onderzoek op terreinen die voorheen nog niet werden bestudeerd. In 1952 ging hij met emeritaat na een succesvolle academische carrière.

Hij was erelid van K.A.V. Lovania Leuven.