Albrecht Frederik van Brandenburg (1672-1731)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Albrecht Frederik van Brandenburg-Schwedt

Albrecht Frederik van Brandenburg-Schwedt (Berlijn, 24 januari 1672 – aldaar, 21 juni 1731) was een zoon van Frederik Willem I van Brandenburg en diens tweede echtgenote Dorothea.

In 1693 werd hij generaal-majoor en nam deel aan de veldtocht in Italië. In 1696 werd hij dan meester van Johanniterorde en in 1701 ridder van de hoge orde van de Zwarte Adelaar. Hij streed nog mee in de Spaanse Successieoorlog tegen de Fransen in de Nederlanden. Op 31 oktober 1703 trouwde Albrecht Frederik met Maria Dorothea (1684-1743). Zij was een dochter van hertog Frederik Casimir Kettler.

  • Frederik van Brandenburg-Schwedt (1704–1707)
  • Karel Frederik Albrecht van Brandenburg-Schwedt (1705–1762)
  • Anna Sophie Charlotte van Brandenburg-Schwedt (1706–1751). Zij trouwde in 1723 met hertog Willem Hendrik van Saksen-Eisenach (1691–1741)
  • Luise Wilhelmine van Brandenburg-Schwedt (1709–1726)
  • Frederik van Brandenburg-Schwedt (1710–1741), Als overste gesneuveld in de Eerste Silezische Oorlog tijdens de slag bij Mollwitz.
  • Albertine van Brandenburg-Schwedt (1712–1750). Zij trouwde in 1733 met vorst Viktor II Frederik van Anhalt-Bernburg (1700–1765)
  • Frederik Willem van Brandenburg-Schwedt (1714–1744)

Zijn zoons Karel Frederik Albrecht en Frederik Willem werden eveneens generaal in het Pruisische leger.