Albrecht de Ontaarde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Albrecht van Meißen
1240-1314
Markgraaf van Meißen
Periode 1288-1292
Voorganger Hendrik III
Opvolger Frederik I
Landgraaf van Thüringen
Periode 1265-1293
Voorganger Hendrik III
Opvolger Adolf van Nassau
Vader Hendrik III van Meißen
Moeder Constance van Oostenrijk

Albrecht van Meißen (1240-Erfurt, 1314), bijg. de Ontaarde, was de oudste zoon van Hendrik III van Meißen en Constance van Oostenrijk.

Na de door zijn vader in 1265 doorgevoerde landherinrichting verwierf hij Landgraafschap Thüringen en het paltsgraafschap Saksen. Zijn broer Diederik kreeg het markgraafschap Landsberg en Osterland, terwijl de vader zelf het markgraafschap Meißen en het markgraafschap Neder-Lausitz behield.

Albrecht was in 1254 gehuwd met Margaretha, dochter van keizer Frederik II. Zij kregen de volgende kinderen:

Na een aanvankelijk gelukkig huwelijk begon Albrecht een relatie met Cunigonde van Eisenberg. Hierop verliet Margaretha hem. Frederik en Diezmann werden opgevangen door Albrechts broer Diederik; Hendrik verdween in Silezië.

Albrecht huwde in 1274 met Cunigonde en liet hun zoon Apitz door de keizer wettigen. Toen bleek dat Albrecht Apitz Thüringen wilde laten erven, begonnen de zoons uit het eerste huwelijk een strijd tegen hun vader. Albrecht nam Frederik gevangen, maar deze zette na zijn vrijlating de strijd voort. In 1284 stierf zijn broer Diederik, die een zoon, Frederik Tuta, naliet.

In 1288 stierf Albrechts vader Hendrik, waardoor Albrecht zelf markgraaf van Meißen werd, terwijl Frederik Tuta Neder-Lausitz erfde, dat hij echter hetzelfde jaar al verloor aan Diezmann. In 1288 nam Frederik zijn vader Albrecht gevangen en liet hem pas vrij op voorwaarde dat deze aftrad en grote delen van zijn gebieden afstond. Wat Albrecht nog restte van Meißen verkocht hij aan Frederik Tuta. In 1293 moest Albrecht ten slotte Thüringen uit geldnood verkopen aan koning Adolf van Nassau.

Na het overlijden van Cunigonde van Eisenberg trouwde Albrecht met Elisabeth van Arnsaugk, die enige toenadering tussen vader en zoon kon bewerkstelligen.