Albrecht van Brandenburg (bisschop)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Albrecht
1490-1545
ADurerCardinalAlbrecht.jpg
Aartsbisschop van Maagdenburg
Periode 1513-1545
Voorganger Ernst II van Saksen
Opvolger Johan Albrecht van Brandenburg
Vader Johan Cicero van Brandenburg
Moeder Margaretha van Saksen

Albrecht van Brandenburg (Cölln, 28 juni 1490 - op de Martinsburg (Mainz), 24 september 1545) was aartsbisschop van Maagdenburg en bisschop van Halberstadt vanaf 1513. Hij was een zoon van Johan Cicero van Brandenburg en van Margaretha van Saksen. Samen met zijn broers stichtte hij in 1506 de universiteit van Frankfurt (Oder). Tegelijkertijd trad hij toe tot de geestelijke stand. In 1513 wordt hij aartsbisschop van Maagdenburg en administrator van het bisdom Halberstadt, in 1514 aartsbisschop en keurvorst van Mainz en in 1518 kardinaal, alhoewel het volgens het kerkelijk recht verboden was om meer dan één bisschopsambt op te nemen. Hij regeerde er vanaf 1514 tot aan zijn verbanning in 1541 uit zijn residentie Moritzburg in Halle (Saale).

In 1517 kon hij een deel van de schuld bij de Fuggers vrijkopen door hen de helft van de opbrengst van de aflaten af te staan. De aflaatverkooppraktijken van Johann Tetzel in Maagdenburg gaven Luther munitie voor zijn 95 stellingen. Met de overname van zijn schulden kregen de protestanten in zijn bisdom godsdienstvrijheid. Om deze reden werd hij echter in 1541 verdreven uit zijn residentie Moritzburg in Halle.

Albrecht begunstigde kunsten en wetenschappen. Erasmus was een van zijn vrienden. Hij liet de collegiale in Maagdenburg en de kathedraal van Mainz verfraaien.