Aldosteron
| Aldosteron ruilt kalium voor natrium | ||||
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
 |
||||
| Structuur van D-Aldosteron | ||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule (uitleg) |
C21H28O5 | |||
| IUPAC-naam | (8S,9S,10R,11S,13R,14S,17S)-
11-hydroxy-17-(2-hydroxyacetyl)-10-methyl- 3-oxo-1,2,6,7,8,9,11,12,14,15,16,17- dodecahydrocyclopenta[a]fenantreen- 13-carbaldehyde |
|||
| Andere namen | 18-oxocorticosteron; 11β,21-dihydroxy-3,20-dioxo-4-pregnen-18-al; 11β,21-dihydroxypregn-4-een-3,18,20-trion |
|||
| Molmassa | 360,444829 g/mol | |||
| SMILES |
Zie voetnoot[1]
|
|||
| InChI |
1/C21H28O5/c1-20-7-6-13(24)8-
12(20)2-3-14-15-4-5-16(18(26)10-22) 21(15,11-23)9-17(25)19(14)20/h8,11, 14-17,19,22,25H,2-7,9-10H2,1H3/t14-, 15-,16+,17-,19+,20-,21+/m0/s1 |
|||
| CAS-nummer | 52-39-1 | |||
| EG-nummer | 200-139-9 | |||
| PubChem | 5839 | |||
| Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | ||||
| P-zinnen | S22 - S24/25 | |||
|
||||
Aldosteron is een steroïdhormoon dat wordt geproduceerd in de bijnier, meer precies in de zona glomerulosa, de buitenste laag van de bijnierschors. Aldosteron behoort tot de zogenaamde mineralocorticoïden. Het speelt een belangrijke rol in het handhaven van de bloeddruk.
De nieren spelen een hoofdrol in het reguleren van de water- en zoutbalans. Het zoutgehalte in het lichaam wordt onder meer gereguleerd door het in de bijnierschors geproduceerde hormoon aldosteron. Het zorgt tijdens de vorming van de urine voor het uitwisselen van natrium (Na+) tegen kalium (K+) en helpt zo ook om de bloeddruk te regelen. De nieren houden de elektrolytenconcentraties in het lichaam constant waardoor de hoeveelheid zout in de urine kan variëren. Aldosteron zorgt voor meer terugresorptie van water en natrium door activatie van natriumkanalen aan de apicale celmembraan in de verzamelbuis. Een Na/K-ATPase pompt aan de basolaterale zijde van de cel dan het natrium uit de cel en het water volgt deze beweging. Deze antidiuretische werking doet het bloedvolume vergroten en de bloeddruk stijgen.
Aldosteron maakt deel uit van het RAAS: Renine-Angiotensine-Aldosteron-Systeem
Bij een teveel aan aldosteron kan er sprake zijn van primair hyperaldosteronisme, waaronder ook het syndroom van Conn valt. Wanneer de hoge aldosteronconcentraties het gevolg zijn van te hoge plasma renine activiteit, dan wordt dit secundair hyperaldosteronisme genoemd.
Bij een tekort aan aldosteron, bijvoorbeeld bij (de zoutverliezende vorm van) de ziekte van Addison of het Adrenogenitaal syndroom (AGS) wordt dit hormoon aangevuld door het gebruik van de medicinale vervanger voor aldosteron: fludrocortison (Florinef).
Bronnen, noten en/of referenties
|
