Aleksandr Solzjenitsyn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Aleksandr Isajevitsj Solzjenitsyn (Александр Исаевич Солженицын) (Kislovodsk, 11 december 1918) is een Russisch schrijver, die in 1970 de Nobelprijs voor de Literatuur ontving. Dankzij zijn monumentale werk De Goelag archipel (verschenen in Parijs tussen 1973 en 1975) kon de grotere buitenwereld kennisnemen van de werkkampen in de Sovjet-Unie, de Goelag. Overigens had hij al in Een dag uit het leven van Ivan Denisovitsj over de goelag geschreven en nog eerder (in 1951) had Gustaw Herling-Grudziński over zijn ervaringen in de goelag geschreven. Na publicatie van de eerste delen werd de schrijver gearresteerd en in 1974 uitgewezen. Via Zwitserland kwam Solzjenitsyn in 1976 uiteindelijk in de Amerikaanse staat Vermont terecht.

Onder partijleider Michail Gorbatsjov ontspande de situatie in de Sovjet-Unie zich: vanaf 1989 mochten er weer werken van Solzjenitsyn verschijnen en de schrijver kreeg in 1990 het staatsburgerschap terug. Vier jaar later, na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, keerde hij naar Rusland terug.

[bewerk] Belangrijke werken

• Een dag uit het leven van Ivan Denisovitsj (Один день Ивана Денисовича, 1962)
• Kankerpaviljoen (Раковый корпус, 1968)
• In de eerste cirkel (В круге первом, 1968)
• De Goelag archipel (Архипелаг ГУЛаг, 1973-1975)