Aleoetse nertsziekte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.

De Aleoetse nertsziekte (Engels: Aleutian disease) wordt zo genoemd, omdat ze het eerst werd ontdekt en vooral voorkomt bij de Aleoetse stam van de Amerikaanse nerts. Dat is een stam, die homozygoot is voor het zogenoemde Aleoetse gen, dat onder andere codeert voor een bepaalde bleke pelskleur. De ziekte komt voor bij nertsen en fretten.

Belangrijkste kenmerken van de ziekte[bewerken]

Oorzaak[bewerken]

Het parvovirus dat verantwoordelijk is voor de Aleoetse nertsziekte.

Besmetting[bewerken]

De nertsen kunnen als volgt geïnfecteerd worden (in willekeurige volgorde):

  • Intra-uterien, via de placenta.
  • Via de melk.
  • Door direct contact met besmette dieren.
  • Via de lucht.
  • Via vogels en vliegen die het virus kunnen overdragen van het ene dier naar het andere.

Uitscheiding van het virus[bewerken]

Via speeksel, feces en urine.

Therapie[bewerken]

Er is geen therapie.

Waardoor komt deze ziekte vooral voor bij de Aleoetse stam?[bewerken]

Dat is (waarschijnlijk) te verklaren omdat dieren van de Aleoetse stam lijden aan een erfelijke aandoening, die gekenmerkt wordt door immunodeficiëntie.

Overerving[bewerken]

De overerving van de bleke kleur en de immunodeficiëntie bij de nertsen met het Aleoetse gen is autosomaal recessief. Dat betekent dat de Aleoetse stam homozygoot is voor het Aleoetse gen.

Vatbaarheid van heterozygote stammen[bewerken]

Stammen die heterozygoot zijn voor het Aleoetse gen vertonen weliswaar niet de bleke pelskleur, maar zijn wel vatbaarder voor de Aleoetse nertsziekte dan de Europese nertsen, die dit gen helemaal niet bevatten.