Alessandro Del Piero

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alessandro Del Piero
Alessandro Del Piero.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Alessandro Del Piero
Bijnaam Alex, Il Capitano
Geboortedatum 9 november 1974
Geboorteplaats Conegliano, Italië
Lengte 173 cm
Clubinformatie
Spelend bij Sydney FC
Rugnummer 10
Positie Aanvaller
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1991–1993
1993–2012
2012–
Calcio Padova
Juventus
Sydney FC
14 0(1)
513 (208)
34 (19)
Interlands
1993–1996
1995–2008
Vlag van Italië Italië -21
Vlag van Italië Italië
12 0(3)
91 (27)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Alessandro Del Piero (Conegliano, 9 november 1974) is een Italiaanse voetballer die van 1993 tot 2012 onder contract stond bij Juventus, waar hij is uitgegroeid tot een clubicoon. Gewoonlijk speelt hij als schaduwspits en wordt gezien als één van de meest elegante voetballers in de Serie A. In 2004 werd hij door Pelé vermeld in de opgestelde Lijst FIFA 100 beste spelers. Del Piero was ook actief voor het Italiaans elftal. Op het wereldkampioenschap in 2006 was hij één van de spelers die zijn vaderland aan de wereldtitel hielp. Op 5 september 2012 tekende Del Piero een contract bij Sydney FC uit Australië.

Carrière[bewerken]

Del Piero begon zijn professionele carrière in 1991 bij Calcio Padova in de Italiaanse Serie B. In 1993 vertrok hij naar Juventus en is daar sindsdien blijven spelen. Met deze club won hij het landskampioenschap van de Serie A zes keer (1995, 1997, 1998, 2002, 2003 en 2012), de Champions League (1996) en de Toyota Cup (1996). Zijn beste seizoen was 1997-98, toen hij 21 doelpunten in de Serie A wist te maken.

Ondanks een grote hoeveelheid succes op het clubniveau heeft Del Piero wisselvallig gepresteerd in het Italiaanse nationale team. In 1998 werd hij met grootse verwachtingen opgesteld bij de Wereldkampioenschappen en concurreerde hij met publiekslieveling Roberto Baggio om één plek. Hij speelde een matig toernooi. Ook Euro 2000 was voor hem geen groot succes: gaandeweg het toernooi werd hij uit de ploeg gespeeld door de rijzende ster Francesco Totti. Deze pech mag niet wegnemen dat Del Piero nog altijd een belangrijke speler is voor de Squadra Azzurra. Eind 2004 had hij 67 interlands gespeeld voor het Italiaanse voetbalteam.

Del Piero met de trofee van de Champions League

Op het wereldkampioenschap in 2006 viel Del Piero een aantal keren in. Hij bewees zijn doelgerichtheid eens te meer toen hij in de halve finale tijdens zijn invalbeurt (104') de beslissende treffer scoorde (121') en daarmee favoriet en thuisland Duitsland versloeg. In de finale wist hij in de penaltyreeks koel te blijven en te scoren en wist hij eindelijk ook met de Azzurri succes te behalen.

Sinds het seizoen van 1994 is Del Piero vrijwel altijd basisspeler geweest van Juventus. Ondanks dat hij met Juventus elke prijs heeft gepakt die er maar te winnen valt, heeft hij in zijn carrière ook meerdere keren pech gehad. Hij heeft bijvoorbeeld in 4 CL-finales gestaan en er slechts 1 gewonnen. Eind jaren negentig was hij een belangrijke speler in het fantastische team van Juventus. Onder leiding van coach Lippi was Juventus een aantal jaar de beste ploeg van Europa. Met onder andere Gianluca Vialli, Didier Deschamps, Zinédine Zidane, Edgar Davids en Antonio Conte haalde Del Piero 3 maal achter elkaar de finale van de Champions League. In 1996 won Juventus in Rome de finale van Ajax. Nadat de eindstand op 1-1 was bepaald door doelpunten van Fabrizio Ravanelli en Jari Litmanen won Juventus via strafschoppen. Een jaar later stond Juventus in München tegenover Dortmund. Karl-Heinz Riedle scoorde in de eerste helft al tweemaal. Del Piero wist na rust met een prachtige goal achter zijn standbeen Juventus terug in de wedstrijd te brengen, maar Dortmund won met 3-1 dankzij een goal van Lars Ricken. In 1998 ging het fout tegen Real Madrid. De wedstrijd in de Amsterdam ArenA werd door een mooie goal van Predrag Mijatović beslist. Ook in 2003 haalde Del Piero de finale. Na in de halve finale met een mooie goal titelhouder Real Madrid uit het toernooi te hebben geknikkerd, was Del Piero vanwege de absentie van de geschorste Pavel Nedved de enige creatieve speler aan de kant van Juventus. Del Piero was de man met de meeste verstorende loopacties en passes. Toch zakte ook zijn niveau naarmate de avond vorderde. Del Piero werd niet ondersteund vanaf de vleugels of het middenveld, en kon de bal ook nooit fatsoenlijk kwijt aan collega-aanvaller David Trezeguet, die een dramatische wedstrijd speelde. In een elftal dat zo magertjes speelt als Juventus in die wedstrijd, kan Del Piero zijn uitzonderlijke klasse niet kwijt.

Del Piero bij Juventus (2007).

Het handelsmerk van Del Piero is zijn vrije trap. Met veel precisie kan hij de bal over de muur in de goal krullen. Ook penalty’s en corners gaan hem goed af. In 1998 scoorde hij in de halve finale van de Champions League tegen Monaco twee keer uit een vrije trap en eenmaal uit een penalty. Del Piero is door de FIFA bij de 50 beste Europese voetballers van de laatste 50 jaar gekozen. Del Piero is de topscorer van Juventus aller tijden. Hij heeft inmiddels ruim 250 keer doel getroffen in het shirt van De Oude Dame. Op de tweede plaats in deze lijst staat Giampiero Boniperti. Ook is hij Italiaans topscorer in de Champions League. Del Piero is sinds hij bij Juventus speelt, altijd trouw gebleven aan De Oude Dame. Hij heeft inmiddels meer dan 500 wedstrijden voor Juventus gespeeld. Toen Juventus na een omkoopschandaal werd teruggezet naar de Serie B, verlieten bijna alle sterspelers de club. Maar Del Piero bleef Juventus trouw, en scoorde in de Serie B ook aan de lopende band. Na één jaar in de Serie B speelde Juventus opnieuw op het hoogste niveau en was Del Piero opnieuw goed voor minstens 20 doelpunten. In het seizoen 2008/2009 speelde Del Piero zijn 600ste wedstrijd voor Juventus en is hiermee absolute recordhouder.

Zijn bijnaam is Pinturicchio (naar een kleine schilder uit Perugia). Dat was een geintje van toenmalig Juve-baas Gianni Agnelli die opkomend talent Del Piero maar een afkooksel van Roberto Baggio vond - die hij 'Raffaello' noemde. Del Piero is voor Juventus inmiddels ver boven Baggio uitgestegen. Del Piero heeft net als zijn teamgenoot Pavel Nedved een contract voor het leven aangeboden gekregen. Hiermee kan hij ook na zijn carrière als voetballer bij Juventus actief blijven, als trainer van de jeugd, en later als hoofdcoach van het eerste. De clublegende zou ook zijn gevraagd na zijn loopbaan president te worden van Juventus.

Clubstatistieken[bewerken]

Gelegenheidsshirt voor de 500ste wedstrijd van Alessandro Del Piero.
Seizoen Club Duels Goals Competitie
1991/92 Calcio Padova 4 0 Serie B
1992/93 Calcio Padova 10 1 Serie B
1993/94 Juventus 11 5 Serie A
1994/95 Juventus 29 8 Serie A
1995/96 Juventus 29 6 Serie A
1996/97 Juventus 22 8 Serie A
1997/98 Juventus 32 21 Serie A
1998/99 Juventus 8 2 Serie A
1999/00 Juventus 34 9 Serie A
2000/01 Juventus 25 9 Serie A
2001/02 Juventus 32 16 Serie A
2002/03 Juventus 24 16 Serie A
2003/04 Juventus 22 8 Serie A
2004/05 Juventus 30 14 Serie A
2005/06 Juventus 33 12 Serie A
2006/07 Juventus 35 21 Serie B
2007/08 Juventus 37 21 Serie A
2008/09 Juventus 29 13 Serie A
2009/10 Juventus 22 9 Serie A
2010/11 Juventus 32 8 Serie A
2011/12 Juventus 23 3 Serie A
2012/13 Sydney FC 24 14 A-League
2013/14 Sydney FC 24 10 A-League
Totaal 575 231

Del Piero heeft nu al meer dan 270 doelpunten gemaakt in zijn carrière. Een ander record is dat hij al meer dan 630 officiële wedstrijden voor Juventus heeft gespeeld. Hiermee heeft hij de meeste wedstrijden ooit voor de club gespeeld.

WK-statistieken Club Positie W Green up.png Red down.png D A Gelekaart.gif Geelrood.gif Rodekaart.gif
WK voetbal 2006 Vlag van Italië Italië Vlag van Italië Juventus aanvaller 5 4 1 1 0 0 0 0

Erelijst[bewerken]

Vlag van Italië Juventus
1995
1996

Serie a: 1994-95, 1996-97, 1997-98, 2001-02, 2002-03, 2004-05, 2005-06, 2011-12

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Vlag van Italië Francesco Totti (2006/2007)
Topschutter: Serie A
Vlag van Italië Alessandro Del Piero (2007/08)
Opvolger:
Vlag van Zweden Zlatan Ibrahimović (2008/2009)
Bronnen, noten en/of referenties