Alexander von Falkenhausen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken


Alexander von Falkenhausen
Alexander von Falkenhausen (1933)
Alexander von Falkenhausen (1933)
Geboren 29 oktober 1878
Gut Blumenthal, Silezië (provincie), Duitse Keizerrijk
Overleden 31 juli 1966
Nassau, Rijnland-Palts, West-Duitsland
Land/partij Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel Balkenkreuz.svg Heer
Dienstjaren 1897 – 1930
1934 - 1944
Rang Arabesque generas Germany.png WMacht Gen-Art Inf PzTruppe.png Generaal der Infanterie
Eenheid Oldenburgisches Infanterie-Regiment Nr. 91
Militair attaché
Leiding over Militärbefehlshaber van België en Noord-Frankrijk
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Pour le Mérite
Alexander von Falkenhausen (1940)

Ernst Alexander Alfred Herrmann Freiherr von Falkenhausen (Blumenthal (Silezië), 29 oktober 1878 - Nassau (Rijnland-Palts), 31 juli 1966) was een Duits militair. Hij bereikte de rang van generaal der Infanterie.

Biografie[bewerken]

Von Falkenhausen is in België vooral bekend als militaire bevelhebber van het Duitse militaire bestuur van mei 1940 tot juli 1944 van België en Noord-Frankrijk. Van 20 tot 29 mei 1940 was hij dit ook voor Nederland, hierna werd het militair bestuur vervangen door een civiel bestuur onder leiding van een rijkscommissaris, Arthur Seyss-Inquart.

Hij was een neef (oomzegger) van Ludwig von Falkenhausen, de bevelhebber over het bezette België in de Eerste Wereldoorlog. Zelf vocht hij mee in de Bokseropstand en hij vocht in de Eerste Wereldoorlog aan het oost- en het westfront en in Palestina. Hij was een groot liefhebber van Aziatische culturen. Op 31 januari 1930 werd hij op rust gesteld.

In april 1934 werd hij militair adviseur van Chiang Kai-shek in China tijdens de periode van de Sino-Duitse samenwerking, en hielp samen met Hans von Seeckt het Chinese leger en de Chinese economie hervormen. In 1937 koos Duitsland echter openlijk de zijde van Japan en moest Falkenhausen terugkeren naar Duitsland. Dit deed hij pas toen zijn superieuren dreigden zijn familie te straffen voor diens 'hoogverraad'. In een afscheidsdiner met Chiang Kai-shek beloofde hij te zorgen dat geen enkel geheim aan Japan zou worden doorgespeeld.

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak werd hij terug opgeroepen op 25 augustus 1939. Als militair bevelhebber van België en Noord-Frankrijk publiceerde Falkenhausen een aantal anti-Joodse decreten en werden uit zijn naam zeer veel Belgen gedwongen tewerkgesteld. Zijn maatregelen leidden tot werkloosheid onder Joden in België, waarna zeer velen gedeporteerd werden naar kampen in Noord-Frankrijk of de dodenkampen in Polen.

Von Falkenhausen was betrokken bij het militaire complot tegen Adolf Hitler van de Wehrmacht op 20 juli 1944, dat mislukte. Von Falkenhausen moest plaatsmaken voor een civiel bestuur van nazigetrouwen en werd opgesloten in Dachau. Daar werd hij in 1945 bevrijd door de geallieerden en bleef in krijgsgevangenschap. In 1948 werd hij uitgeleverd aan België. Hij stond terrecht in Luik waar hij op 9 maart 1953 werd veroordeeld tot twaalf jaar gevangenisstraf met dwangarbeid wegens zijn rol in de deportatie van Joden (waarvan de meeste niet de Belgische nationaliteit hadden). Na drie jaar (hij had toen reeds meer dan een derde van zijn straftijd uitgezeten) werd hij vervroegd vrijgelaten en naar Duitsland uitgewezen omdat overweldigend bewijs aantoonde dat hij had geprobeerd zo veel mogelijk (Belgische) Joden en Belgen te redden van deportatie en executie.

Weduwnaar sinds 1950 huwde hij in september 1960 met Cécile Vent (1906 - 1977). Cecile Vent was tijdens de oorlog hoofd van de sector Verviers van het inlichtingennetwerk Tégal geweest. Hij had haar leren kennen tijdens zijn gevangenschap. Beide huwelijken bleven kinderloos.

Generaal von Falkenhausen droeg de Orde Pour le Mérite en de Huisorde en Orde van Verdienste van Hertog Peter Friedrich Ludwig van Oldenburg. Op zijn 72e verjaardag in 1950 kreeg hij van Chiang Kai-shek een miljoen dollar en een brief waarin hij 'vriend van China' genoemd werd.

Militaire loopbaan[bewerken]

Decoraties[bewerken]

geschriften[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Albert De Jonghe, De strijd Himmler-Reeder om de benoeming van een HSSPF in Brussel (1942-1944), in: Bijdragen tot de geschiedenis van de Tweede wereldoorlog, Brussel, 1976-1984.
  • Hsi-Huey Liang: The Sino-German connection: Alexander von Falkenhausen between China and Germany 1900–1941 van Gorcum, Assen 1978
  • Liman von Sanders: Fünf Jahre Türkei
  • Hans Werner Neulen: Feldgrau in Jerusalem, München 1991, ISBN 3-8004-1437-6
  • Norbert Frei (Hrsg.): Transnationale Vergangenheitspolitik, Göttingen 2006, ISBN 3-89244-940-6

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Rangliste des Deutschen Reichsheeres, Hrsg.: Reichswehrministerium, Mittler & Sohn Verlag, Berlin 1924, S. 116

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t Rangliste des Deutschen Reichsheeres, Hrsg.: Reichswehrministerium, Mittler & Sohn Verlag, Berlin 1924, S. 116
  2. a b c http://www.geocities.com/~orion47/WEHRMACHT/HEER/General/FALKENHAUSEN_ALEXANDER.html