Alexandros Panagoulis
Alexandros Panagoulis (Grieks: Αλέξανδρος Παναγούλης) (Athene, 2 juli 1939 – 1 mei 1976) was een Griekse politicus en dichter. Hij was een verzetsstrijder tegen het Kolonelsregime (1967-1974) in Griekenland en werd beroemd door zijn aanslag op dictator Georgios Papadopoulos op 13 augustus 1968. Deze aanslag mislukte en Panagoulis werd opgepakt en gemarteld. Na het herstel van de democratie werd hij in het Griekse parlement gekozen als lid van de Centrum Unie.
[bewerken] Biografie
Alexandros Panagoulis werd in de wijk Glyfada in Athene geboren als tweede zoon van Vassilios Panagoulis, een Grieks legerofficier, en diens vrouw Athena. Hij studeerde aan de nationale technische universiteit van Athene in de faculteit elektrotechniek.
Vanaf zijn tienerjaren was Panagoulis betrokken in politieke jeugdbewegingen, waaronder de jeugdorganisatie van de Centrum Unie die geleid werd door Giorgos Papandreou (senior). Hij nam actief deel aan het verzet tegen het Kolonelsregime, deserteerde uit het leger en organiseerde op 13 augustus 1968 een bomaanslag op Papadopoulos. Panagoulis werd door een militair gerechtshof veroordeeld op 3 november 1968 en samen met andere verzetsstrijders tot de dood veroordeeld op 17 november 1968. Onder hevige internationale druk werd dit vonnis niet uitgevoerd maar omgezet in gevangenisstraf in de militaire gevangenis van Boiati. Na vier en een half jaar gevangenis met langdurige perioden van fysieke en psychologische martelingen werd hem gratie verleend.
Hij vertrok in augustus 1973 naar Florence, Italië, voor een zichzelf opgelegde ballingschap. Deze periode bracht hij door met Oriana Fallaci, zijn partner die later ook zijn biograaf zou worden. Na het herstel van de democratie werd Alexandros Panagoulis in 1974 verkozen als parlementslid. Hij beschuldigde meerdere politici en ambtenaren van collaboratie met de militaire junta, waaronder de minister van defensie, Evangelos Averoff. Panagoulis kwam onder verdachte omstandigheden in een auto-ongeluk om het leven op 1 mei 1976. Dit gebeurde twee dagen voordat hij documenten over de collaborateurs met de militaire junta openbaar zou maken. De documenten zijn uiteindelijk niet gevonden.
