Alfa-klasse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag
Alfa-klasse
Vlag
Alfa class submarine 2.jpg
Geschiedenis
Kiellegging 1968
Tewaterlating 1969
In dienst gesteld 1971
Uit dienst gesteld 1996
Algemene kenmerken
Waterverplaatsing boven water: 2300 ton
onder water: 3200 ton
Afmetingen 81,4 m × 10 m
Bemanning 32 koppen
Techniek en uitrusting
Machinevermogen Kernreactor, vermogen 155 MW
Snelheid 41 knopen (76 km/u), max 45 knopen (83 km/u) sprint, 14 knopen (26 km/u) aan oppervlak
Bewapening - zes 533 mm torpedobuizen
- max. 20 SET-65, 53-65K of VH-111 SHkval torpedo's, of 21 SS-N-15 of 12 SS-N-16 kruisraketten
- 24 zeemijnen
Portaal  Portaalicoon   Marine

De Alfa-klasse (tevens bekend als Project 705 of Lira-klasse) (Russisch: Подводные лодки проекта 705(К) «Лира») is de NAVO-codenaam voor een Russische klasse van aanvalsonderzeeërs. Zij werden gebruikt tijdens de Koude Oorlog.

Het idee achter de Alfa was eenvoudig: de Russische marine wenste omstreeks 1960 een type onderzeeër dat niet alleen een hoge snelheid kon ontwikkelen, maar tevens effectief aanvallen kon ontwijken en opsporing door vijandelijke sonars kon vermijden. Men besloot daarom zowel het scheepsontwerp als omvang van de bemanning zo klein mogelijk te houden. De Alfa was bedoeld als snelle jager, die op patrouille of vanuit de haven met hoge snelheid een vijandelijke vlooteenheid kon aanvallen.

Voor constructie van de romp gebruikte men een titanium legering. Door de relatief geringe afmetingen van de reactor en omdat men zo veel mogelijk systemen automatiseerde, kon de omvang van de bemanning en dus het volume van de scheepsromp aanzienlijk worden beperkt.

Krachtbron[bewerken]

Een van de grootste problemen waar de ontwerpers tegenaan liepen, was om een reactor met een zo groot mogelijk vermogen te ontwerpen die zo min mogelijk volume innam. De Alfa was vergeleken met andere atoomonderzeeërs klein, dus de gangbare reactortypes waren te groot. Om dit probleem te ondervangen, koos men geen watergekoeld reactortype, maar een reactor die gekoeld werd door vloeibaar metaal, namelijk een lood/bismut mengsel. Met een smeltpunt van 124°C en een kookpunt van 1679°C kan deze veel meer hitte per eenheid koelvloeistof afvoeren. Bijkomend voordeel is dat in geval van een lek het koelingsmengsel snel stolt hetgeen de veiligheid ten goede komt. Dit hield echter wel in, dat de koelvloeistof altijd verwarmd moest worden om te verhinderen dat deze stolde en zo de reactor onbruikbaar maakte. Deze reactor leverde een maximum vermogen van 155 MW. Het maximaal op de schroefas overgebrachte vermogen bedroeg 40000 pk of 29420 kW.

Dit stelde de Alfa in staat om te varen met een snelheid van 41 knopen en tijdens een korte sprint zelfs 45 knopen. Dit was sneller dan de toenmalige NAVO onderzeeërs en hun torpedo's. De Alfa kon indien noodzakelijk deze snelheid binnen een minuut bereiken en had op topsnelheid slechts 40 seconden nodig om een draai van 180° te maken. Het rompontwerp kende echter een groot nadeel: ze was ontworpen op snelheid en niet op stilte. Hierdoor veroorzaakte de Alfa vooral op hoge snelheid een (voor een atoomonderzeeër) enorme herrie en was daarom relatief makkelijk op te sporen.

De Amerikaanse marine was gealarmeerd door de technische mogelijkheden van de Alfa. Deze Russische tegenstander maakte weliswaar veel lawaai maar kon sneller varen, dieper duiken (tot 450 meter) dan enig andere aanvalsonderzeeër en was zwaarder bewapend dan waar de U.S. Navy over kon beschikken. Resultaat was dat de ADCAP-versie van de Mark 48 torpedo werd ontwikkeld.

Wapens[bewerken]

De Alfa beschikte over zes 533-mm torpedobuizen. Deze konden naast torpedo's ook antischeepsraketten en zeemijnen afvuren. De wapens werden door een geautomatiseerd systeem opgehesen en in de torpedobuizen geschoven. Afhankelijk van het type, had de Alfa een maximale wapencapaciteit van 20 torpedo's en 24 zeemijnen.

Sensors[bewerken]

  • Topol MRK.50 (Snoop Tray) opsporingsradar
  • Sozh navigatieradar
  • MG-21 Rosa onderwatercommunicatie
  • Molniya satelliet communicatie
  • Vint & Tissa radiocommunicatie-antennes
  • Accord gevechtssysteem
  • Leningrad-705 vuurgeleidingsysteem
  • Ocean actieve/passieve sonar
  • MG-24 mijnopsporingssonar
  • Yenisei sonarwaarschuwingssysteem
  • Bukhta ESM/ECM stoorapparatuur
  • Chrome-KM IFF ("Identification Friend or Foe"), een systeem om vriend en vijand van elkaar te onderscheiden
Alfa-klasse — dienstdata
# Scheepswerf Kiellegging Te water gelaten In dienst gesteld Buiten dienst gesteld
K-64 Leningrad 2 juni 1968 22 april 1969 31 december 1971 19 augustus 1974
K-123 SEVMASH, Severodvinsk 22 december 1967 4 april 1976 12 december 1977 31 juli 1996
K-316 Leningrad 26 april 1969 25 juli 1974 30 september 1978 19 april 1990
K-432 SEVMASH, Severodvinsk 12 november 1967 3 november 1977 31 december 1978 19 april 1990
K-373 Leningrad 26 juni 1972 19 april 1978 29 december 1979 19 april 1990
K-493 SEVMASH, Severodvinsk 21 januari 1972 21 september 1980 30 september 1981 19 april 1990
K-463 Leningrad 26 juni 1975 30 maart 1981 30 december 1981 19 april 1990