Alfa Romeo (Formule 1)

Alfa Romeo
Formule 1-team
Algemene informatie
Nationaliteit	Italië
Oprichter(s)	Alexandre Darracq Ugo Stella Nicola Romeo
Actieve jaren	1950 - 1951 1979 - 1985
Sportieve prestaties
Aantal F1-races	110
Coureurs-kampioenschap(pen)	2 (1950, 1951)
Overwinningen	10
Aantal podia	26
Totaal punten	47
Aantal polepositions	12
Aantal snelste rondes	14
Eerste grand prix	Groot-Brittannië 1950
Eerste overwinning	Groot-Brittannië 1950
Laatste overwinning	Spanje 1951
Laatste grand prix	Australië 1985
Noemenswaardige coureurs	Juan Manuel Fangio Mario Andretti
Portaal    Autosport

Het Italiaanse merk Alfa Romeo heeft tussen 1950 en 1985 als constructeur deelgenomen aan de Formule 1, en tot 1988 bleef het hierin ook motoren leveren. Alfa Romeo was één van de constructeurs die deelnamen aan het inaugurele seizoen van de Formule 1, dat door een van hun rijders, Nino Farina, dat jaar werd gewonnen. Juan Manuel Fangio greep de rijderstitel voor Alfa Romeo in 1951.

Na bijna dertig jaar absentie keerde het merk in 1979 terug in de Formule 1, waarna het vanaf het seizoen 1980 een volledig programma ondernam. Deze periode verliep minder succesvol voor het merk, en zij verlieten het kampioenschap na het seizoen 1985.

Geschiedenis

Eerste periode: 1950-1951

De 159 Alfetta uit 1951, waarmee Fangio dat jaar de rijderstitel won

Alfa Romeo had al een succesvolle geschiedenis in Grand Prix-races voordat het in 1950 hun intrede maakte in de Formule 1. Met rijders Nino Farina en Juan Manuel Fangio domineerde zij het inaugurele kampioenschap in de Formule 1, dat toentertijd nog enkel een puntentelling hanteerde voor een rijderskampioenschap. Achter het stuur van de 158 Alfetta compressor, won Farina dat jaar de titel, met Fangio op een tweede plaats. In het seizoen 1951 kwam het rijderskampioenschap op naam te staan van Fangio; zijn eerste van in totaal vijf wereldtitels. Deze won hij in de 159 Alfetta (een evolutie van de 158, met een dubbele compressor).

De Alfa-motoren waren zeer krachtig tegenover hun capaciteit, met name ook voor die periode; de 159 had maar liefst 420 Pk. Daarentegen verbruikte ze tegelijkertijd ook veel: 125 tot 175 liter op de 100 kilometer. De stijgende concurrentie die het ondervond van hun voormalige werknemer, Ferrari, deed Alfa Romeo, dat in handen was van de staat, besluiten het kampioenschap in 1952 te verlaten nadat de Italiaanse regering weigerde om voor de hoge kosten van een nieuw ontwerp van de auto op te dragen. Verrassend genoeg was het budget waarmee Alfa Romeo deelnam in de Formule 1 relatief klein, waarin het in die twee seizoenen bijvoorbeeld voornamelijk gebruik maakte van vooroorlogse technieken en materialen.

Als motorenleverancier: 1961-1979

Alfa Romeo keerde begin jaren zestig terug in de Formule 1 als leverancier van motoren. Zij maakte 4-in-lijn motor die gebruikt werden door kleine teams als De Tomaso en privé-ingeschreven Coopers. Het merk keerde weer kortstondig terug in de seizoenen 1970 en 1971, met een V8-motor die zij baseerden op hun sport auto installatie. Deze werd voornamelijk in gebruik genomen door Andrea de Adamich, die al een langdurige relatie had met Alfa Romeo, en deze plaatste in zijn McLaren als derde fabrieksrijder van het team. Dit deed hij vervolgens ook in 1971, maar toen met een March chassis, waar een vergelijkbaar gebrek aan resultaten uit voort kwamen.

De technisch unieke Brabham-Alfa Romeo BT46 uit 1978, die na één race alweer verbannen werd

In het seizoen 1976 kreeg Alfa Romeo echter weer een hoog profiel in de sport, toen het tot een overeenkomst kwam met het team van Brabham om voor hun motoren te gaan leveren; dit waren 12-cilinder boxermotoren ontworpen door Carlo Chiti en gebaseerd op die zij gebruikte in hun sportauto's. De motoren waren vrij en produceerden nagezegd zo'n 510 Pk, in tegenstelling tot de 465 Pk sterke Cosworth DFV motoren, die alomtegenwoordig waren in die tijd. Het omhulselen van deze motoren was echter een moeilijkheidsgraad, die moesten bijvoorbeeld verwijderd worden wanneer er een bougie werd vervangen, en door het hoge brandstofverbruik waren er vier aparte brandstoftanken nodig om in totaal 214 liter brandstof mee te nemen. De avontuurlijke ontwerpen waarmee Brabhams vaste ontwerper Gordon Murray vaak mee aan kwam zetten, waaronder de Brabham BT46 die in 1978 twee races won, was gedeeltelijk een reactie om de uitdaging aan te gaan voor het produceren van een gepast, licht en aerodynamisch chassis over de grote en lompige installatie van de Alfa-motor. De opkomst van grondeffectauto's deden de lage en brede Alfa-motoren teniet, waardoor Murray aandrong bij Alfa Romeo om een smallere versie te produceren. Dit deden zij in het seizoen 1979 in slechts drie maanden, maar de auto bleef onbetrouwbaar en allesbehalve zuinig.

Tweede periode: 1979-1985

Alfa Romeo keerde in 1979 terug als constructeur met de 177

Tijdens het seizoen 1979, na enig aandringen van Chiti, gaf Autodelta (de toenmalige naam van de sportieve afdeling van Alfa Romeo) toestemming om weer een eigen Formule 1-auto te ontwerpen. Het contract met Brabham werd nog voor het einde van het seizoen nietig verklaard. Het eerste ontwerp, de Alfa Romeo 177, debuteerde met rijder Bruno Giacomelli tijdens de Grand Prix van België 1979.

De Alfa Romeo 179B uit 1981

De tweede periode van Alfa Romeo als constructeur in de Formule 1 was ondanks het potentieel en tijdelijk de grote financiële steun van Marlboro nooit succesvol. Tussen 1979 en 1985 greep het team naar twee polepositions; Giacomelli lag lange tijd aan de leiding van de Grand Prix van de Verenigde Staten 1980, maar moest uiteindelijk met een elektrisch probleem opgeven, en Andrea de Cesaris startte van kop tijdens de Grand Prix van de Verenigde Staten West 1982 voordat hij vroegtijdig uit de race verdween omwille van een ongeval. Het team behaalde daarnaast in totaal vijf podiumposities en ook een keer de snelste rondetijd. Het materiaal was echter vaak onbetrouwbaar. Ook ontkwamen zij niet van tragiek, toen het team in hun eerste volledige seizoen in 1980 rijder Patrick Depailler verloor in een fataal ongeluk tijdens een test op de Hockenheimring. In 1981 werd er gebruikgemaakt van de diensten van de ervaren Mario Andretti, maar ook hij kreeg te maken met veel betrouwbaarheidsproblemen. Het beste seizoen van Alfa Romeo was 1983, waarin het als zesde eindigde in het constructeurskampioenschap.

Riccardo Patrese actief in de 185T die Alfa Romeo in hun laatste seizoen in 1985 inzette, zonder succes

De opkomst van turbomotoren in de Formule 1 gaf Alfa Romeo vanaf het seizoen 1984 een terugslag in hun resultaten, en het team, dat nu door Benetton gesponsord werd, stond inmiddels onder leiding van een privé-team (Euroracing), terwijl de motoren nog steeds door Autodelta geleverd werden. In 1985 werd er met rijders Riccardo Patrese en Eddie Cheever geen enkel punt gescoord, en toen Alfa Romeo werd overgenomen door Fiat, werd ook het tweede fabrieksproject van het merk opgeheven.

Latere jaren

Voor 1987 kwam Alfa Romeo tot een overeenkomst om motoren te leveren aan het Franse team van Ligier. De 1500cc 4-in-lijn Biturbo motor, ontworpen door Gianni Tonti, werd getest in een JS29B door René Arnoux. Het overkoepelende Fiat annuleerde uiteindelijk de overeenkomst, vermoedelijk na negatieve uitlatingen van Arnoux over de motor. Ligier ging daarna noodgedwongen verder met oude BMW motoren.

Tussen 1983 en 1988 was Alfa Romeo ook de hoofdleverancier voor het Italiaanse Osella team, eerst met normaal geaspireerde motoren, en later ook turbomotoren. Alfa Romeo gaf zelfs enige technische input aan het kleine team, waardoor enkele Osella chassis' gebaseerd werden op die van Alfa Romeo's. In 1988, het laatste jaar van turbomotoren, had Alfa Romeo genoeg van de negatieve publiciteit die de oncompetitieve Osella's genereerde, en verbood het team nog om verder gebruik te maken van hun naam, waardoor de motoren simpelweg "Osella V8" genoemd werden. Na afloop van het seizoen verliet Alfa Romeo de Formule 1 voorgoed.

Complete resultaten in de Formule 1

• Races vetgedrukt betekent poleposition, races cursief betekent snelste ronde.

Seizoen	Chassis	Motor	Banden	Rijders	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13	14	15	16	Pos	Punten
1950	Alfa Romeo 158	Alfa Romeo 8-in-lijn compr.	P		GBR	MON	500	ZWI	BEL	FRA	ITA										-*	-*
				Juan Manuel Fangio	NF	1		NF	1	1	NF¹
				Nino Farina	1	NF		1	4	7	1
				Luigi Fagioli	2	NF		2	2	2	3
				Reg Parnell	3
				Piero Taruffi							NF¹
				Consalvo Sanesi							NF
1951	Alfa Romeo 159	Alfa Romeo 8-in-lijn compr.	P		ZWI	500	BEL	FRA	GBR	DUI	ITA	SPA									-*	-*
				Juan Manuel Fangio	1		9	1¹	2	2	NF	1
				Nino Farina	3		1	5	NF	NF	3¹	3
				Luigi Fagioli				1¹
				Felice Bonetto					4	NF	3¹	5
				Toulo de Graffenried	5						NF	6
				Consalvo Sanesi	4		NF	10	6
				Paul Pietsch						NF
Tussen 1952 en 1978 neemt Alfa Romeo niet deel als constructeur.
1979	Alfa Romeo 177 Alfa Romeo 179	Alfa Romeo F12 Alfa Romeo V12	G		ARG	BRA	ZAF	VSW	SPA	BEL	MON	FRA	GBR	DUI	OST	NED	ITA	CAN	VST		-	0
				Bruno Giacomelli						NF		17					NF		NF
				Vittorio Brambilla													12	NF	NQ
1980	Alfa Romeo 179	Alfa Romeo V12	G		ARG	BRA	ZAF	VSW	BEL	MON	FRA	GBR	DUI	OST	NED	ITA	CAN	VST			11	4
				Bruno Giacomelli	5	13	NF	NF	NF	NF	NF	NF	5	NF	NF	NF	NF	NF
				Patrick Depailler	NF	NF	NC	NF	NF	NF	NF	NF
				Vittorio Brambilla											NF	NF
				Andrea de Cesaris													NF	NF
1981	Alfa Romeo 179B Alfa Romeo 179C Alfa Romeo 179D	Alfa Romeo V12	G		VSW	BRA	ARG	SMR	BEL	MON	SPA	FRA	GBR	DUI	OST	NED	ITA	CAN	LVS		9	10
				Bruno Giacomelli	NF	NC	10	NF	9	NF	10	15	NF	15	NF	NF	8	4	3
				Mario Andretti	4	NF	8	NF	10	NF	8	8	NF	9	NF	NF	NF	7	NF
1982	Alfa Romeo 179D Alfa Romeo 182 Alfa Romeo 182B	Alfa Romeo V12	G M		ZAF	BRA	VSW	SMR	BEL	MON	VSO	CAN	NED	GBR	FRA	DUI	OST	ZWI	ITA	LVS	10	7
				Bruno Giacomelli	11	NF	NF	NF	NF	NF	NF	NF	11	7	9	5	NF	12	NF	10
				Andrea de Cesaris	13	NF	NF	NF	NF	3	NF	6	NF	NF	NF	NF	NF	10	10	9
1983	Alfa Romeo 183T	Alfa Romeo V8 (t/c)	M		BRA	VSW	FRA	SMR	MON	BEL	VSO	CAN	GBR	DUI	OST	NED	ITA	EUR	ZAF		6	18
				Andrea de Cesaris	DQ	NF	12	NF	NF	NF	NF	NF	8	2	NF	NF	NF	4	2
				Mauro Baldi	NF	NF	NF	10	6	NF	12	10	7	NF	NF	5	NF	NF	NF
1984	Alfa Romeo 184T	Alfa Romeo V8 (t/c)	G		BRA	ZAF	BEL	SMR	FRA	MON	CAN	VSO	VST	GBR	DUI	OST	NED	ITA	EUR	POR	11	8
				Riccardo Patrese	NF	4	NF	NF	NF	NF	NF	NF	NF	12	NF	10	NF	3	6	8
				Eddie Cheever	4	NF	NF	7	NF	NQ	11	NF	NF	NF	NF	NF	13	9	NF	17
1985	Alfa Romeo 185T	Alfa Romeo V8 (t/c)	G		BRA	POR	SMR	MON	CAN	VST	FRA	GBR	DUI	OST	NED	ITA	BEL	EUR	ZAF	AUS	12	0
				Riccardo Patrese	NF	NF	NF	NF	10	NF	11	9	NF	NF	NF	NF	NF	9	NF	NF
				Eddie Cheever	NF	NF	NF	NF	17	9	10	NF	NF	NF	NF	NF	NF	11	NF	NF

* Het constructeurskampioenschap werd pas gehouden met ingang van het seizoen 1958.

¹ wil zeggen dat twee rijders actief waren met één auto.

Formule 1-constructeurs

Huidige constructeurs (2012): Red Bull · McLaren · Ferrari · Mercedes · Lotus · Force India · Sauber · Toro Rosso · Williams · Caterham · HRT · Marussia Voormalige constructeurs: Alfa Romeo · AGS · Arrows · BAR · Benetton · BMW · Boro · Brabham · Brawn · BRM · Coloni · Embassy Hill · EuroBrun · ERA · FIRST · Forti · Frank Williams Racing Cars · Hesketh · Honda · Jaguar · Jordan · Larrousse · Leyton House · Life · Ligier · Lola F1 · Lotus · March · Matra · Midland · Minardi · Onyx · Osella · Pacific · Porsche · Prost · Renault · Rial · Scuderia Italia · Shadow · Simtek · Spirit · Spyker · Stewart · Super Aguri · Team Lotus · Toleman · Toyota · Tyrrell · Vanwall · Virgin · Wolf · Zakspeed