Alfacaroteen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alfacaroteen
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van alfacaroteen
Structuurformule van alfacaroteen
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C40H56
IUPAC-naam 1,3,3-trimethyl-2-[(1E,3E,5E,

7E,9E,11E,13E,15E, 17E)-3,7,12,16-tetramethyl-18- (2,6,6-trimethylcyclohex-2-en-1-yl) octadeca-1,3,5,7,9,11,13,15,17-nonenyl] cyclohexeen

Andere namen α-caroteen
Molmassa 536,87264 g/mol
CAS-nummer 7488-99-5
PubChem 4369188
Fysische eigenschappen
Smeltpunt 187,5 °C
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Alfacaroteen is, na bètacaroteen, de meest voorkomende vorm van caroteen. Het verschil tussen alfa- en bètacaroteen is de positie van de dubbele binding in één van beide eindstandigde cyclohexaanringen.

Fysiologie en metabolisme[bewerken]

Het lichaam zet alfacaroteen om in vitamine A (retinol) en wordt daarom ook wel provitamine A genoemd. Alfacaroteen functioneert als anti-oxidant. Een studie uit 2011 wees uit dat hogere bloedconcentraties aan alfacaroteen in het lichaam gepaard gaan met een lager risico om te sterven.[1] Bij vrouwen liggen typische serumconcentraties op 5,31 µg/dL; bij mannen is dat 4,22 µg/dL.

Voorkomen[bewerken]

Groenten die kunnen dienen als bron voor alfacaroteen zijn wortelen, broccoli, spruitjes, spinazie, pompoen, sperziebonen en sla. Ook in kiwi wordt de stof aangetroffen.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) C. Li, E.S. Ford, G. Zhao, L.S. Balluz, W.H. Giles & S. Liu (2011) - Serum α-carotene concentrations and risk of death among US Adults: the Third National Health and Nutrition Examination Survey Follow-up Study, Arch. Intern. Med., 171 (6), pp. 507-515