Ali Abdullah Saleh

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ali Abdullah Saleh
President Ali Abdullah Saleh.jpg
Geboren 21 maart 1942
Al-Ahmar
Partner Asama Saleh
President van Jemen
Aangetreden 22 mei 1990
Einde termijn 23 november 2011 (In werkelijkheid op 27 februari 2012)
Voorganger zichzelf (Noord-Jemen)
Haider Abu Bakr al-Attas (Zuid-Jemen)
Opvolger Abd Rabbuh Mansur Al-Hadi
President van Noord-Jemen
Aangetreden 18 juli 1978
Einde termijn 22 mei 1990
Voorganger Abdul Karim Abdullah al-Arashi
Opvolger zichzelf (Jemen)
Vice-president van Noord-Jemen
Aangetreden 24 juni 1978
Einde termijn 18 juli 1978
Voorganger Abdul Karim Abdullah al-Arashi
Opvolger ambt opgeheven
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Ali Abdullah Saleh (Arabisch: ‏علي عبد الله صالح, ʿAlī ʿAbdullāh Ṣāliḥ) (Bait Al Ahmar, 21 maart 1942) is een Jemenitisch staatsman. Hij was president van Jemen van 1990 tot 2011[1] (In werkelijkheid was hij van 1990 tot 2012 president van Jemen) en was daarvoor van 1978 tot 1990 leider van Noord-Jemen.

Levensloop[bewerken]

In 1958 trad Saleh toe tot het Jemenitisch leger. Hij was betrokken bij de planning en uitvoering van de coup tegen de koning van Jemen in 1962. In 1963 werd hij bevorderd tot tweede luitenant. Hij volgde daarna een opleiding aan een Militaire Academie. Voor 1978 was hij militair bevelhebber van het gouvernement (provincie) Taiz. In juni 1978 werd hij vicevoorzitter van de Republikeinse Raad van Noord-Jemen en een maand later voorzitter (staatshoofd) van de Republikeinse Raad van Noord-Jemen en opperbevelhebber van de strijdkrachten. In 1982 werd hij tevens secretaris-generaal van de politieke organisatie het Algemene Volkscongres (MSA).

President Saleh zocht toenadering tot de Zuid-Jemenitische president Haider Abu Bakr al-Attas en op 22 mei 1990 werden Noord- en Zuid-Jemen samengevoegd tot de Arabische Republiek Jemen, met Saleh als president en al-Attas als premier. Daags daarvoor was hij bevorderd tot generaal.

De socialisten van al-Attas' YSP, waarvan een deel in mei 1994 de Democratische Volksrepubliek Zuid-Jemen had uitgeroepen, werden in juli van dat jaar verslagen. Veel van hen waren daarvoor al overgelopen naar de noordelijke coalitie.

In oktober 1994, 1998, 2002 en 2006 werd Saleh als president herkozen.

Volksopstand en onderhandelingen over aftreden[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Protesten in Jemen voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nadat eerder in Tunesië (Jasmijnrevolutie) en Egypte (Egyptische Revolutie (2011)) een volksoproer een wisseling van de macht had veroorzaakt, kwam het in januari 2011 ook tot massale demonstraties in Jemen, tegen het autoritaire bewind van Ali Abdullah Saleh. In een reactie op verdere voorgenomen protesten in zijn land maakte Saleh bekend dat hij in 2013 niet herkiesbaar is en hij de macht niet zal overdragen op zijn zoon.[2]. Echter, Saleh maakt nog geen aanstalten om de macht over te dragen en treedt hard op tegen demonstranten, onder andere in Sanaa en Aden. Op 20 maart 2011 stuurde Saleh zijn gehele regeringsploeg naar huis in een poging de onrust te bezweren. Eerder al hadden drie ministers zelf ontslag genomen uit protest tegen de bloedige onderdrukking van de volksopstand. Op 21 maart 2011 liepen generaals, diplomaten en gouverneurs over naar de demonstranten, wat het regime van Saleh nog verder aan het wankelen bracht.

Op 23 april 2011 maakte Saleh bekend akkoord te gaan met het voorstel van de Golfsamenwerkingsraad (GCC) om binnen 30 dagen af te treden in ruil voor immuniteit voor hemzelf en zijn familie. De oppositie nam hier echter geen genoegen mee en demonstreerde door. Op 30 april bleek dat Saleh de bijbehorende overeenkomst weigerde te ondertekenen omdat hij vond dat hij dat moest doen als leider van zijn politieke partij, niet als de president. Ook daarna bleef hij voorwaarden stellen en weigerde hij opnieuw te ondertekenen. Toen hij op 22 mei de laatste geplande ondertekening weigerde, gaven de diplomaten van de GCC hun pogingen op. Saleh waarschuwde voor een burgeroorlog als de oppositie "koppig" blijft.

Op vrijdag 4 juni 2011 raakte Saleh ernstig gewond bij een granaataanslag op de moskee van zijn presidentieel paleis; naar verluidt was 40% van zijn lichaam bedekt met brandwonden. Hij vertrok daarop naar de Saoedische hoofdstad Riyad voor medische behandeling. Opstandelingen vierden zijn vertrek als een overwinning. Op 7 augustus maakte een officiële Saudische bron bekend dat Saleh uit het ziekenhuis was ontslagen. Wel zou hij voor verder herstel in Riyad moeten blijven.

Op 23 november 2011 trad Saleh af, na maanden van onrust en opstanden. Saleh gaat na de ondertekening naar New York voor een medische behandeling, direct nadat hij de macht overdraagt. Dat zei VN-topman Ban Ki-moon diezelfde dag. In werkelijkheid trad Saleh af op 27 februari 2012 en werd Al-Hadi de nieuwe president van Jemen.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties