Alifatische verbinding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een voorbeeld van een alifatische verbinding, isobutaan

Alifatische verbinding (van het Grieks: aleiphatos = zalfolie, vet) is een term uit de organische chemie voor alle verbindingen die wel koolstofketens maar geen aromatische ringstructuur bevatten.

Een alifatische verbinding wordt daarom ook wel een niet-aromatisch koolwaterstof genoemd. Omdat koolstof en waterstof ongeveer even elektronegatief zijn, is een alifatische verbinding, wanneer er geen andere atomen zijn opgenomen in het molecuul, apolair, tevens wegens de grote symmetrie. Dat betekent dat het geen of een klein dipoolmoment heeft en dus slecht mengt met een polaire verbinding, zoals water. Om de twee stoffen dan toch te mengen is een emulgator nodig.

Door de apolaire eigenschappen worden alifatische verbindingen vaak gebruikt om extracties uit te voeren. Dat gebeurt wanneer er een stof zich in een polair oplosmiddel bevindt dat in een apolair oplosmiddel een lagere energietoestand zou hebben en dus zal diffunderen van het polaire oplosmiddel naar het apolaire oplosmiddel. Hexaan wordt hiervoor bijvoorbeeld gebruikt.