Alitalia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alitalia
IATA

AZ

ICAO

AZA

Roepletters

Alitalia

Een Airbus A320 van Alitalia
Een Airbus A320 van Alitalia
Opgericht 1946 (als Aerolinee Italiane Internazionali)
22 augustus 2008 (doorstart)
Eerste vlucht 1947
13 januari 2009 (doorstart)
Hubs Luchthaven Rome Fiumicino
Vloot 142 (februari 2013)
Bestemmingen 101
Frequent flyer-programma MilleMiglia
Alliantie SkyTeam
Moederbedrijf Etihad Airways
Intesa Sanpaolo (20,6%)
Poste Italiane (19,5)
Air France-KLM (7%)[1]
Hoofdkantoor Vlag van Italië Rome, Italië
Sleutelfiguren Roberto Colaninno (Voorzitter)
Rocco Sabelli (CEO)
Website www.alitalia.com
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

Alitalia, formeel Alitalia — Compagnia Aerea Italiana S.p.A., is de nationale luchtvaartmaatschappij van Italië. Sinds 2009 is Alitalia, na een doorstart van het oude Alitalia-Linee Aeree Italiane, eigendom van de Compagnia Aerea Italiana en Air France-KLM. De maatschappij maakt deel uit van de luchtvaartalliantie SkyTeam.

Geschiedenis[bewerken]

Alitalia is gesticht in 1947. De maatschappij vervoerde in dat jaar al meer dan tienduizend passagiers. De eerste vlucht vond plaats tussen Turijn en Rome; deze werd uitgevoerd met het eerste toestel van de vloot, een Fiat G-12 Alcione, bestuurd door Virginio Reinero. De eerste internationale vlucht vond in 1948 plaats tussen Milaan en diverse steden in Zuid-Amerika.

In de jaren negentig, vervoerde Alitalia bijna 25 miljoen passagiers per jaar. Tegenwoordig vliegt Alitalia vanaf twee hubs in Italië: Rome Fiumicino en Milaan Malpensa.

21e eeuw[bewerken]

In 2000 werd een aanstaande fusie tussen KLM en Alitalia afgeblazen, maar, na jarenlange alleengang van Alitalia en grote verliezen (geschat op € 1 miljoen per dag!), gaf uiteindelijk op 27 december 2007 de Italiaanse regering Prodi Alitalia toestemming om exclusieve onderhandelingen te beginnen met de Air France-KLM combinatie over de overname van de aandelen van de Italiaanse staat in Alitalia (49,5% van het totaal).

Een van de controverses die moesten worden opgelost was het plan van Air France de Milaanse luchthaven Malpensa te elimineren als een van Alitalia's twee hubs. Met de ingang van het zomerschema per 1 april 2008 was deze controverse al grotendeels opgelost, omdat zeer veel vluchten (vooral internationaal en intercontinentaal) waren verplaatst van Malpensa naar Rome. De SEA (afhandelingsmaatschappij op de luchthaven Malpensa) had hiervoor geprobeerd een claim in te dienen wegens verlies van inkomsten door het vertrek van Alitalia. Inmiddels stortten veel andere luchtvaartmaatschappijen zich op het ontstane gat op Malpensa, waaronder veel lowcostmaatschappijen maar ook bijvoorbeeld Lufthansa. Een andere controverse betrof de inefficiency van het bedrijf. Elke overnamekandidaat zou de behoefte hebben om te snijden in het ruime personeelbestand, maar vond de bonden dan natuurlijk tegen zich.

Op 17 maart 2008 gaf de Italiaanse regering haar goedkeuring aan een bod van Air France-KLM om de maatschappij over te nemen, maar op 2 april 2008 trok Air France/KLM zich toch terug uit de onderhandelingen. Als reden gaven zij de onredelijke eisen van de vakbonden. De vakbonden van hun kant speelden op de sentimenten in de samenleving en met name voor hun gevoeligheden ten aanzien van de kiezersgunst (Italië koos een nieuw parlement op 13 en 14 april).

Op 8 april verklaarde de raad van bestuur dat Alitalia slechts € 170 miljoen in contanten over had, en dat het bedrijf op korte termijn slechts door kon vliegen indien het een financiële injectie kreeg.

De parlementsverkiezingen van 13 en 14 april leverden een winst op van het rechtse blok onder Silvio Berlusconi. Tijdens de verkiezingsstrijd had hij reeds verscheidene malen verklaard dat Alitalia in Italiaanse handen moest blijven. Na de verkiezingen vroeg hij aan de Italiaanse demissionaire regering van Prodi om een lening van 300 miljoen euro te geven aan Alitalia. Gezien de verkiezingsuitslag voldeed Prodi aan deze wens, waardoor het leven van Alitalia werd gerekt tot het einde van 2008. De vraag bleef echter of de Europese Commissie een dergelijke staatssteun zou accepteren. Ondertussen bevestigde Berlusconi keer op keer dat hij Alitalia overeind wilde houden en het liefst in Italiaanse handen. De kandidaten voor overname waren toen Air One (met steun van diverse Italiaanse banken) en het Russische Aeroflot. Berlusconi noemde zelfs nog als mogelijkheid een overname door de Italiaanse spoorwegen (waarin de staat een groot aandelenpakket had) als mogelijkheid.

De Europese Unie onderzocht of deze lening van de regering Alitalia niet een oneerlijk voordeel geeft ten opzichte van andere luchtvaartmaatschappijen, en heeft andere maatschappijen om commentaar gevraagd.

De regering van Berlusconi had de Italiaanse bank Intesa Sanpaolo SpA opdracht gegeven om met een plan te komen om Alitalia te verkopen. De regering had tevens bij decreet bepaald dat de wettelijke plicht om aandeelhouders inzicht te geven in de pogingen om het bedrijf te verkopen waren opgeschort. Als gevolg hiervan werd het verhandelen van aandelen van Alitalia met ingang van 4 juni 2008 gestopt. In augustus 2008 vroeg Alitalia uitstel van betaling aan.

Doorstart[bewerken]

Op 22 augustus 2008 werd het consortium Compagnia Aerea Italiana opgericht. Enkele dagen later maakten de eigenaren van CAI, waaronder de bank Intesa Sanpaolo, bekend dat het van plan was om delen van het failliete Alitalia op te kopen en samen te voegen met Air One. In oktober 2009 werd bekend dat CAI € 1100 miljoen had geboden voor het merk 'Alitalia' en enkele onderdelen. Deze reddingsoperatie kostte de Italiaanse regering zo’n € 4 miljard.[2] De overheid nam de afvloeiingskosten van het personeel voor haar rekening en nam alle schulden over.[2] Na afronding van de transactie in december 2008 en de aankoop van Air One, werden op 13 januari 2009 de uitvoer van vluchten weer hervat. Eén dag werd bekendgemaakt dat Air France-KLM voor € 322 miljoen een aandeel van 25% in het nieuwe Alitalia had gekocht. Air France-KLM kreeg daarbij ook de optie om na 2013 haar aandeel te vergroten. In november 2012 besloot Air France-KLM deze optie niet uit te oefenen.[3]

In februari 2013 leende Alitalia € 150 miljoen bij zijn aandeelhouders. Air France-KLM neemt hieraan deel met een bedrag van € 37,5 miljoen, hetgeen overeenkwam met het belang van 25% dat het Frans-Nederlandse concern had.[4] De converteerbare lening kan aan het einde van de looptijd worden omgezet in aandelen. Alitalia zit dringend om kapitaal verlegen door de aanhoudende economische crisis in Europa en de hoge brandstofprijzen. In december 2013 heeft Alitalia een aandelenemissie afgerond die het bedrijf € 300 miljoen heeft opgeleverd.[5] Het Italiaanse staatspostbedrijf kocht voor € 75 miljoen aan aandelen. Air France-KLM, dat tot de kapitaalverhoging 25% van Alitalia bezat, had niet meegedaan en zag hierdoor zijn belang verwateren.[5] Alitalia zal ook zo'n 2.600 werknemers ontslaan om de jaarlijkse kosten met 200 tot 400 miljoen euro te drukken.[6] Met deze opbrengst nam de kans dat de luchtvaartmaatschappij nog zeker een jaar kan blijven vliegen toe.[5] Alitalia moet verder zoeken naar een partner voor een duurzamere toekomst en Etihad Airways heeft al interesse getoond.[5]

Na maanden onderhandelen ging Etihad Airways een belang nemen van 49% in Alitalia.[7] Etihad betaalde ongeveer € 400 miljoen voor het pakket aandelen en zou verder € 560 miljoen in de maatschappij investeren.[7] Alitalia laat 2200 medewerkers afvloeien om uit de verliezen te komen.[7] Begin augustus 2014 werden de details van het volledige reddingsplan bekendgemaakt.[8] Het werd bevestigd dat Etihad Airways € 560 miljoen gaat investeren en hiervoor in ruil 49% van de aandelen in handen krijgt.[8] De andere aandeelhouders gaan € 300 miljoen eigen vermogen in het bedrijf stoppen. Verder werd er voor € 600 miljoen aan schulden geherstructureerd en verstrekten de banken nieuwe kredieten ter waarde van € 300 miljoen.[8] Alle activiteiten werden gestroomlijnd en Alitalia verwachtte in 2017 weer winst te zullen boeken.[8]

Resultaten[bewerken]

Sinds haar doorstart lijdt de luchtvaartmaatschappij verlies. Het aantal vervoerde passagiers schommelt rond de 24 à 25 miljoen per jaar. In 2011 was er nog een verbetering van de resultaten merkbaar ten opzichte van 2010, maar deze positieve lijn werd gekeerd in 2012. De onderneming kampte in dat jaar met een stagnerende economie en hoge brandstofprijzen. Ten slotte nam ze een extra afschrijving van € 91 miljoen op de vloot, wat het verlies in 2012 verder deed oplopen.

Jaar[9] Omzet Bedrijfsresultaat Nettoresultaat Passagiers
2010 € 3,2 miljard Gedaald € 106 miljoen Gedaald € 168 miljoen 23,4 miljoen
2011 € 3,5 miljard Gedaald € 6 miljoen Gedaald € 69 miljoen 25,0 miljoen
2012 € 3,6 miljard Gedaald € 119 miljoen Gedaald € 280 miljoen 24,3 miljoen

Vloot[bewerken]

In de periode januari 2009 tot en met december 2012 heeft Alitalia de vloot aangepast en vernieuwd.[10] De gemiddelde leeftijd van de vliegtuigen daalde van 9,3 jaar in 2009 naar 6,5 jaar in 2012. Per eind 2012 had Alitalia de beschikking over 140 vliegtuigen. In deze vier jaren werden 55 nieuwe toestellen aangeschaft waaronder de Embraer E190 en Embraer E175, voor de middellange afstanden de Airbus A319 en Airbus A320 en ten slotte de Airbus A330 voor de verre bestemmingen. In diezelfde periode werden 67 vliegtuigen uit de vloot verwijderd, waarvan 41 in 2012. Voor de regionale vloot zie: Alitalia CityLiner.

De vloot van Alitalia bestaat in september 2011 uit de volgende vliegtuigen.

Alitalia vloot
Vliegtuigtype Totaal Bestellingen Passagiers Opmerkingen
J Y+ Y Totaal
Airbus A319-100 22 32 90 122
138 138
Airbus A320-200 48 34 114 148
165 165
Airbus A321-100 12 28 158 186
200 200
Airbus A330-200 10 28 21 181 230
2 20 263 283
3[11] 20 13 222 255 In vloot: 2015
Boeing 777-200ER 10 30 24 239 293
Airbus A350-800 0 12[12] n.n.b.. 287 Gaat de Boeing 777-200ER vervangen
Oorspronkelijk besteld door Air One
Totaal 104 12

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. De Telegraaf Belang Air France-KLM in Alitalia 7,1 procent, 13 januari 2014, geraadpleegd op 14 januari 2014
  2. a b (en) Wall Street Journal: Alitalia tribulations reflect broader problems, 14 oktober 2013, p. 18
  3. Air France-KLM breidt belang in Alitalia niet uit, De Telegraaf, 8 november 2012
  4. Air France-KLM helpt Alitalia aan kapitaal, De Telegraaf, 14 februari 2013
  5. a b c d Telegraaf Alitalia heeft kapitaalverhoging rond, 20 december 2013, geraadpleegd op 22 december 2013
  6. (en) Yahoo news Alitalia may cut up to 2,600 staff to cut costs, 18 november 2013, geraadpleegd op 22 december 2013
  7. a b c (en) Bloomberg Etihad to Buy 49% Stake in Alitalia, 25 juni 2014, geraadpleegd op 26 juni 2014
  8. a b c d (en) Alitalia persbericht Alitalia and Etihad finalise 1,758 million euro investment deal, 8 augustus 2014, geraadpleegd op 9 augustus 2014
  9. Diverse persberichten over resultaten
  10. Vlootvernieuwing afgerond, Alitalia persbericht, 25 februari 2013
  11. Alitalia Corporate - (sic) STRATEGIC LINE: DEVELOPMENT OF INTERCONTINENTAL ACTIVITIES - Development of the long-haul fleet
  12. (en) Airbus Air One orders A350s and A330s, 4 juni 2008, geraadpleegd op 9 augustus 2014