Alitalia

Alitalia
IATA AZ ICAO AZA Roepletters Alitalia
Een Airbus A321 van Alitalia
Opgericht	1946 (als Aerolinee Italiane Internazionali) 22 augustus 2008 (doorstart)
Eerste vlucht	1947 13 januari 2009 (doorstart)
Hubs	Luchthaven Rome Fiumicino
Vloot	149 (december 2010)
Bestemmingen	91
Frequent flyer-programma	MilleMiglia
Alliantie	SkyTeam
Moederbedrijf	Compagnia Aerea Italiana (75%) Air France-KLM (25%)
Hoofdkwartier	Rome, Italië
Sleutelpersonen	Roberto Colaninno (Voorzitter) Rocco Sabelli (CEO)
Website	http://www.alitalia.com
Portaal    Luchtvaart

Het hoofdkantoor van Alitalia

Alitalia, formeel Alitalia — Compagnia Aerea Italiana S.p.A., is de nationale luchtvaartmaatschappij van Italië. Sinds 2009 is Alitalia, na een doorstart van het oude Alitalia-Linee Aeree Italiane, eigendom van de Compagnia Aerea Italiana en Air France-KLM. De maatschappij maakt deel uit van de luchtvaartalliantie SkyTeam.

Geschiedenis

Alitalia is gesticht in 1947. De maatschappij vervoerde in dat jaar al meer dan tienduizend passagiers. De eerste vlucht vond plaats tussen Turijn en Rome; deze werd uitgevoerd met het eerste toestel van de vloot, een Fiat G-12 Alcione, bestuurd door Virginio Reinero. De eerste internationale vlucht vond in 1948 plaats tussen Milaan en diverse steden in Zuid-Amerika.

In de jaren negentig, vervoerde Alitalia bijna 25 miljoen passagiers per jaar. Tegenwoordig vliegt Alitalia vanaf twee hubs in Italië: Rome Fiumicino en Milaan Malpensa.

• Alitalia vliegt op 200 bestemmingen in 24 landen wereldwijd
• De vloot bestaat uit 176 toestellen, gebouwd door Boeing, Airbus en McDonnell Douglas, plus een paar ATR turboprop toestellen voor vluchten op korte afstand.
• De ICAO code is AZA en de IATA code is AZ
• Tot nu toe zijn zes Alitalia vluchten gekaapt
• Paus Johannes Paulus II charterde doorgaans een Alitalia-toestel voor zijn internationale reizen

21e eeuw

In 2000 werd een aanstaande fusie tussen KLM en Alitalia afgeblazen, maar, na jarenlange alleengang van Alitalia en grote verliezen (geschat op € 1 miljoen per dag!), gaf uiteindelijk op 27 december 2007 de Italiaanse regering Prodi Alitalia toestemming om exclusieve onderhandelingen te beginnen met de Air France-KLM combinatie over de overname van de aandelen van de Italiaanse staat in Alitalia (49,5% van het totaal).

Een van de controverses die moeten worden opgelost is het plan van Air France de Milaanse luchthaven Malpensa te elimineren als een van Alitalia's twee hubs. Met de ingang van het zomerschema per 1 april 2008 is deze controverse al grotendeels opgelost, omdat zeer veel vluchten (vooral internationaal en intercontinentaal) zijn verplaatst van Malpensa naar Rome. De SEA (afhandleingsmaatschappij op de luchthaven Malpensa) heeft hiervoor geprobeerd een claim in te dienen wegens verlies van inkomsten door het vertrek van Alitalia. Inmiddels storten veel andere luchtvaartmaatschappijen zich op het ontstane gat op Malpensa, waaronder veel low-costmaatschappijen maar ook bijvoorbeeld Lufthansa. Een andere controverse betreft de inefficiency van het bedrijf. Elke overname-kandidaat zal de behoefte hebben om te snijden in het ruime personeelbestand, maar vindt de bonden dan natuurlijk tegen zich.

Op 17 maart 2008 gaf de Italiaanse regering zijn goedkeuring aan een bod van Air France-KLM om de maatschappij over te nemen. Maar op 2 april 2008 trok Air France/KLM zich toch terug uit de onderhandelingen. Als reden gaven zij de onredelijke eisen van de vakbonden. De vakbonden van hun kant speelden op de sentimenten in de samenleving en met name voor hun gevoeligheden ten aanzien van de kiezersgunst (Italië koos een nieuw parlement op 13 en 14 april).

Op 8 april verklaarde de raad van bestuur dat het bedrijf slechts € 170 miljoen in contanten over heeft, en dat het bedrijf op korte termijn slechts door kon vliegen, indien het een financiële injectie kreeg.

De parlementsverkiezingen van 13 en 14 april leverden een winst op van het rechtse blok onder Silvio Berlusconi. Tijdens de verkiezingsstrijd had hij reeds verscheidene malen verklaard dat Alitalia in Italiaanse handen moest blijven. Na de verkiezingen vroeg hij aan de Italiaanse demissionaire regering van Prodi om een lening van 300 miljoen euro te geven aan Alitalia. Gezien de verkiezingsuitslag voldeed Prodi aan deze wens, waardoor het leven van Alitalia werd gerekt tot het einde van 2008. De vraag bleef echter of de Europese Commissie een dergelijke staatssteun zal accepteren. Ondertussen bevestigde Berlusconi keer op keer, dat hij Alitalia overeind wilde houden en het liefst in Italiaanse handen. De kandidaten voor overname waren toen Air One (met steun van diverse Italiaanse banken) en het Russische Aeroflot. Berlusconi noemde zelfs nog als mogelijkheid een overname door de Italiaanse spoorwegen (waarin de staat een groot aandelenpakket had) als mogelijkheid.

De Europese Unie onderzocht of deze lening van de regering Alitalia niet een oneerlijk voordeel geeft ten opzichte van andere luchtvaartmaatschappijen, en heeft andere maatschappijen om commentaar gevraagd.

De regering van Berlusconi had de Italiaanse bank Intesa Sanpaolo SpA opdracht gegeven om met een plan te komen om Alitalia te verkopen. De regering had bij decreet bepaald, dat de wettelijke plicht om aandeelhouders inzicht te geven in de pogingen om het bedrijf te verkopen waren opgeschort. Als gevolg hiervan werd het verhandelen van aandelen van Alitalia met ingang van 4 juni 2008 gestopt. In augustus 2008 vroeg Alitalia uitstel van betaling aan.

Doorstart

Op 22 augustus 2008 werd het consortium Compagnia Aerea Italiana opgericht, enkele dagen later maakten de eigenaren van CAI, waaronder de bank Intesa Sanpaolo, bekend dat het van plan was om delen van het failliete Alitalia op te kopen en samen te voegen met Air One. In oktober 2009 werd bekend dat CAI 1100 miljoen euro had geboden voor het merk 'Alitalia' en enkele onderdelen. Na afronding van de transactie in december 2008 en de aankoop van Air One, werden op 13 januari 2009 de uitvoer van vluchten weer hervat. Eén dag werd bekend gemaakt dat Air France-KLM voor 322 miljoen euro een aandeel van 25% in het nieuwe Alitalia had gekocht. Air France-KLM kreeg daarbij ook de optie om na 2013 haar aandeel te vergroten.

Vloot

De vloot van Alitalia bestaat in september 2011 uit de volgende vliegtuigen.

Toestel	Totaal	Bestellingen	Passagiers			Afleverdata
			C	Y	Totaal
Airbus A319-100	13	4	var.	var.	138	2011
Airbus A320-200	58	22	var.	var.	165	2009 - 2013
Airbus A321-100	23	0	var.	var.	200
Airbus A330-200	6	6	20	255	275	2010 - 2013
Airbus A350-800	0	12	n.n.b.	n.n.b.	287	2014 - 2018
Boeing 767-300ER	5	0	20	212	232	Uit vloot: 2013 Vervangen door: A330-200
Boeing 777-200ER	10	0	42	249	291
Bombardier CRJ-900	10	0	0	90	90	Uit vloot: 2012 Vervangen door: E175 en E190
Embraer E170	6	0	var.	var.	72	Uit vloot: 2012 Vervangen door: E175 en E190
Embraer E175	0	15	0	88	88	2011 - 2012
Embraer E190	0	5	0	100	100	2011 - 2012
McDonnell Douglas MD-82	18	0	var.	var.	141	Uit vloot: 2013 Vervangen door: A320-200
Totaal	149	64

Externe link

• (en) Internationale website van Alitalia

Leden van de SkyTeam alliantie

Leden: Aeroflot · Aeroméxico · Air Europa · Air France · Alitalia · China Airlines · China Eastern Airlines · China Southern Airlines · Czech Airlines · Delta Air Lines · Kenya Airways · KLM · Korean Air · Tarom · Vietnam Airlines Toekomstige leden: Aerolíneas Argentinas · Garuda Indonesia · Middle East Airlines · Saudi Arabian Airlines · Xiamen Airlines Voormalige leden: Continental Airlines · Copa Airlines · Northwest Airlines