Aljoetoren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aljoetoren
Totale bevolking 2000 tot 3000
Verspreiding Vlag van Rusland RUS (Korjakië)
Taal Aljoetoors
Verwante groepen Korjaken
Portaal  Portaalicoon   Landen & Volken

Aljoetoren (Russisch: Алюторцы; eigen benaming: Алутальу, of Alutal'u) zijn een etnische groep (vroeger beschouwd als een subgroep van de Korjaken), die hoofdzakelijk woonde op het Kamtsjatka- en Tsjoektsjenschiereiland in het Russische Verre Oosten. Thans leven zij in Korjakië. Het aantal Aljoetoren wordt geraamd op 2000 tot 3000 personen.

De Aljoetoren spreken het Aljoetoors, dat behoort tot de groep der Tsjoektsjo-Kamtsjadaalse talen, maar slechts 10 % van de Aljoetoren spreekt het nog.

De Aljoetoren worden al vermeld in de eerste kronieken over de Russische kolonisering van Kamtsjatka. In 1697 legden de Russische Kozakken belastingen op bij de Aljoetoren, die de volgende jaren gewapend verzet zouden plegen. Na het onderdrukken van de opstand van 1751, verminderde het aantal Aljoetoren drastisch. Ze dienden ook voortdurende weerstand te bieden tegen de Tsjoektsjen, die regelmatig hun rendieren in beslag namen. Op het einde van de 18e eeuw waren de Aljoetoren een geïsoleerde en ingesloten groep, waardoor zij de pokkenepidemieën bijna heelhuids doorkwamen. Hierdoor konden zij ook hun traditionele levenswijze in stand houden. De Aljoetoren deden van rendieren, visvangst en jacht. Zij leefden tot in de 19e eeuw in achthoekige aarden huizen met verticale muren, die bedoeld waren voor 3 tot 5 gezinnen. Tijdens de Sovjet-periode werden vele Aljoetoren leraar, arts en geoloog.