Allan Wicks

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Edward Allan Wicks (Harden, 6 juni 1923 - 4 februari 2010) was een Engels organist. Hij was een der vroegste promotoren van de muziek van Olivier Messiaen en Peter Maxwell Davies.

Wicks was de zoon van een dominee. Hij studeerde in Oxford en leerde er orgel spelen in de kathedraal van Christ Church, als assistent van Thomas Armstrong. In 1947 kreeg hij een betrekking aan de kathedraal van York als vice-organist bij Francis Jackson. In 1951 dirigeerde hij in York de speciaal door James Brown gecomponeerde muziek van de York-cyclus. In 1954 verliet Wicks York en werd hij organist en koormeester van de kathedraal van Manchester. Hij inspireerde er Maxwell Davies bij de uitvoering van Johan IV van Portugal en John Dunstaple. Hij was ook een promotor van de Fantasia on O Magnum Mysterium van Maxwell Davies en van de symfonie in zes bedrijven van Malcolm Williamson. In 1961 werd hij benoemd tot organist en koormeester van de kathedraal van Canterbury, waar hij 27 jaar zou blijven, onder drie aartsbisschoppen.