Alphonse Renard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Alphonse Renard (Ronse, 27 september 1842 - Brussel, 9 juli 1903) was een Belgisch mineraloog en petrograaf. Hij was een priester en jezuïet en werd het eerste hoofd van de sectie mineralogie en petrografie van het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen toen die opgericht werd in 1877.

Hij was een vurig voorstander van de Belgische Antarctische expeditie met de Belgica, die Adrien de Gerlache ondernam van 1897 tot 1899. Kaap Renard in de Gerlachestraat werd dan ook naar hem genoemd.

Enkele jaren na zijn priesterwijding in 1877 verliet hij de orde; twintig jaar later was hij ook zo vervreemd van priesterschap en kerk dat hij zijn ambt neerlegde: hij trouwde voor de wet en werd vrijmetselaar. Niet veel later overleed hij na een slepende ziekte in 1903. De monsters die door de Antarctica-expeditie waren meegebracht kon hij niet meer onderzoeken.

In Elsene is er een straat genoemd naar deze wetenschapper en werd er op de Generaal de Gaullelaan in Elsene in 1906 een standbeeld opgericht, uitgevoerd door de kunstenaar Alphonse de Tombay.