Altair (ster)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Altair
Altair in sterrenbeeld Arend
Altair in sterrenbeeld Arend
Sterrenbeeld Arend (Aquila)
Bayer-aanduiding α Aql
Waarnemingsgegevens
Rechte klimming 19u50m47s
Declinatie
(Epoche 2000)
+8° 52' 6"
Magnitude 0,77
Details
Lichtkracht 10.6 L[1]
Spectraalklasse A7V
Temperatuur (K) 7550[1]
Afstand* (lj) 16,73 lj (P=194,95 mbs)[2]
Straal 1.3 R[1]
Massa 1.7-1.8 M[1]
Veranderlijk Delta Scuti-veranderlijke[1]
Meervoudig ja, drievoudig, scheiding 165,2", magnitudeverschil 8,6, component B is visueel te scheiden
afstanden aangegeven als "parallax xxx = yyy lj" zijn herleid uit de in de bron aangegeven parallax
Portaal  Portaalicoon   Heelal

Altair (alpha Aquilae) is de helderste ster in het sterrenbeeld Arend (Aquila). Altair is één van de drie sterren van de zomerdriehoek. De ster staat ook bekend als Atair.

Altair behoort tot het 40-tal sterren dat dichter dan 5 parsecs bij de zon staat en behoort met sterren als Sirius en Procyon dus tot onze naaste omgeving. De ster is één van de weinige waarvan de visuele diameter is bepaald, deze is ongeveer 0,0028 boogseconden. De ster heeft een grote eigenbeweging en verplaatst zich bijna een graad in 5000 jaar.[1] Tevens roteert de ster erg snel, eenmaal in de 10 uur, dat wil zeggen, 210 km/s aan de oppervlakte, wat de ster een afgeplatte vorm geeft.[1]

Mythologie[bewerken]

In het astronomisch sprookje zijn twee geliefden, weefster Orihime (de ster Vega) en herder Hikoboshi (de ster Altair) gescheiden door de vader. Als straf voor het verwaarlozen van het weven en hoeden na de trouwerij, werden zij door de vader aan weerszijden van de rivier (de melkweg) gezet. Eenmaal per jaar (7 juli) ontmoeten zij elkaar doordat eksters een brug over de rivier vormen. Helaas gebeurt dit alleen bij een heldere nacht. Als het regent moeten de twee geliefden weer een jaar wachten.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d e f g kaler
  2. SIMBAD