Altes Museum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Altes Museum, met op de voorgrond de Lustgarten
Altes Museum in Berlijn

Altes Museum (tot 1845 Königliches Museum geheten) is de naam van een archeologiemuseum in Berlijn, gelegen op het Museumsinsel.

Gebouw[bewerken]

Het gebouw dat geldt als een hoogtepunt van het neoclassicisme werd tussen 1823 en 1828 gebouwd naar een ontwerp van Karl Friedrich Schinkel. In 1830 opende het zijn deuren. De rotonde verwijst naar het Pantheon in Rome. Het heeft een 87m hoog portaal, dat wordt gedragen door achttien Ionische zuilen. Kort voor het einde van de Tweede Wereldoorlog brandde het Altes Museum bijna helemaal af. Na de oorlog werd het gebouw alleen gebruikt voor tijdelijke tentoonstellingen. Na de restauratie werd er vanaf 1966 hedendaagse kunst uit de DDR getoond. Voor een nieuwe restauratie sluit het museum in 2009 zijn deuren.

Collectie[bewerken]

Oorspronkelijk werd het Altes Museum gebouwd om onderdak te verschaffen aan de kunstcollectie van de koninklijke familie van Pruisen. De collectie werken uit de klassieke oudheid keerde in 1998 vanuit een provisorisch onderkomen in Berlin-Charlottenburg terug naar het Altes Museum. Nu zit hier het Antikensammlung en het Egyptisch museum met een collectie Griekse, Romeinse en Egyptische oudheden. Er is een groot aantal beeldhouwwerken, sarcofagen, muurschilderingen en bouwkundige overblijfselen te zien, waaronder de buste van Nefertite. Er is ook de verzameling archeologische opgravingen die Richard Lepsius en Johann Ludwig Burckhardt in de 19de eeuw in Tell Al-Amarna in Egypte te zien. Tell Al-Amarna was de hoofdstad die farao Amenothep IV in de 14de eeuw v.C. stichtte. De meer naturalistische wijze waarop Amenothep en zijn vrouw Nefertite zijn afgebeeld, vormt een breuk met de traditie.