Amalia Wilhelmina van Brunswijk-Lüneburg
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Amalia Wilhelmina van Brunswijk-Lüneburg | ||
| 1673 - 1742 | ||
 |
||
| Koningin- en keizerin-gemalin van het HRR Aartshertogin-gemalin van Oostenrijk Koningin-gemalin van Bohemen Koningin-gemalin van Hongarije |
||
| Periode | 1705 - 1711 | |
| Voorganger | Eleonore van Palts-Neuberg | |
| Opvolger | Elisabeth Christine van Brunswijk-Wolfenbüttel | |
| Vader | Johan Frederik van Brunswijk-Lüneburg | |
| Moeder | Benedicta Henrietta van Simmern | |
Amalia Wilhelmina (Hannover, 21 april 1673 – Wenen, 10 april 1742) was prinses van Brunswijk en later keizerin van het Heilige Roomse Rijk. Ze was een dochter van hertog Johan Frederik van Brunswijk-Lüneburg en Benedicte Henriëtte van Simmern.
Op 24 februari 1699 huwde zij te Wenen met aartshertog Jozef van Oostenrijk, de latere keizer Jozef I. Naar aanleiding van dit huwelijk schreef Reinhard Keiser de opera 'Hercules en Hebe'.
Amalia en Jozef kregen drie kinderen:
- Maria Jozefa (1699 – 1757); ∞ (1719) koning August III van Polen (1696 – 1763)
- Leopold Jozef (Wenen 29 oktober 1700 – aldaar 4 augustus 1701)
- Maria Amalia (1701 – 1756); ∞ (1722) keurvorst Karel Albrecht van Beieren (1697 – 1745)
 |
Zie de categorie Wilhelmina Amalia of Brunswick van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
