Ambulanceverpleegkundige (Nederland)
Een ambulanceverpleegkundige in Nederland is een verpleegkundige met een vervolgopleiding die werkzaam is bij een ambulancedienst en daardoor (meestal) op een ambulance.[1]
Inhoud |
[bewerken] Functie
 Zie Ambulanceverpleegkundige voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
In de ambulancezorg in Nederland onderscheidt men twee soorten ambulanceverpleegkundigen met ieder hun eigen bijbehorende opleiding.
[bewerken] Low care, Medium care of B-vervoer
Een ambulanceverpleegkundige op de Low Care-auto voert alleen geplande ritten uit. Deze ritten betreffen het verplaatsen van patiënten tussen verschillende instellingen of tussen een instelling en een thuisadres. Het gaat hierbij om patiënten die immobiel zijn en die niet met een (rolstoel-)taxi vervoerd kunnen worden. Ze kunnen eventueel (lage doseringen) zuurstof toegediend krijgen.
[bewerken] High Care of A-vervoer
Een ambulanceverpleegkundige op de A-wagen voert buiten de Low Care-ritten ook de spoedeisende ritten uit. De verpleegkundige is dan meestal de eerst verantwoordelijke bij spoedeisende zaken zoals patiënten met een hartinfarct, een verkeersongeval of mensen met benauwdheidsklachten. Het is de taak van deze verpleegkundige om de patiënt te onderzoeken, een (werk-)diagnose te stellen en de patiënt volgens protocol te behandelen. Deze verpleegkundige is ook één van de weinige verpleegkundigen die tot bepaalde hoogte medische diagnoses mag stellen en de hierbij behorende medicatie toe mag dienen zonder dat een arts dit heeft voorgeschreven. De ambulanceverpleegkundige werkt onder verantwoording van de Medisch Manager Ambulancezorg. Bij grootschalige incidenten zal het Mobiel Medisch Team (MMT) ter plaatse komen, waarna de MMT-arts de ambulanceverpleegkundige kan ondersteunen in de hulpverlening.
[bewerken] Opleiding en ervaring
[bewerken] Low Care
Om op de Low Care-auto te kunnen komen, dient men te beschikken over een diploma Verpleegkunde of verzorgende met ervaring in het ziekenhuis of een andere zorginstelling en vaak een rijbewijs B. Het verschilt per dienst welke eisen er aan deze ambulance-begeleiders gesteld worden.
[bewerken] High Care
Vergeleken met de Low Care wordt er om op de High Care te kunnen komen veel geëist. De persoon moet een diploma Verpleegkunde hebben met ziekenhuiservaring en een BIG-registratie. Daarbovenop moet men minimaal één van de hieronder genoemde vervolgopleidingen afgerond hebben.
- IC-verpleegkundige, verpleegkundige op de Intensive Care.
- CCU-verpleegkundige, verpleegkundige op de Coronary care unit.
- SEH-verpleegkundige, verpleegkundige op de Spoedeisende Hulp.
- Anesthesieverpleegkundige, verpleegkundige die de anesthesist tijdens een operatie assisteert.
Verder is een ruime ervaring een pre, de ambulanceverpleegkundige komt in zijn/haar werk tenslotte patiënten tegen uit allerlei leeftijdscategorieën (van pasgeboren tot hoogbejaard) en met allerlei gezondheidsproblemen (van lichamelijke klachten, psychische klachten tot sociale problematiek).
[bewerken] Rijbewijs
Meestal is het hebben van rijbewijs A of B een pre, afhankelijk van het voertuig waar men mee wil werken. In Utrecht bestaat sinds 2008 de zogenaamde ambulanceverpleegkundige per fiets.[2]
[bewerken] Opleiding SOSA
Wanneer je als verpleegkundige aan de bovenstaande eisen voldoet kun je een sollicitatie sturen aan een ambulancedienst van jouw voorkeur. Wanneer de verpleegkundige aangenomen wordt moet meestal op korte termijn de opleiding tot ambulanceverpleegkundige (de zogenaamde SOSA-opleiding Stichting Opleidingen Scholingen Ambulancehulpverleners ) gevolgd worden. Deze opleiding wordt centraal in Nederland gegeven, op dit moment door Ambulance Zorg Nederland (AZN). Op deze manier wordt elke ambulanceverpleegkundige in Nederland op dezelfde manier opgeleid, waardoor bij grote rampen gemakkelijk en goed samengewerkt kan worden. Tijdens de opleiding leert de verpleegkundige te werken volgens de ABCDE-methodiek (afgeleid van de PHTLS en deze methodiek toe te passen in uiteenlopende praktijksituaties. Ook leert zij hoe te handelen in verschillende situaties en leert zij de geldende protocollen op juiste wijze toe te passen.
[bewerken] Medische handelingen
Een ambulanceverpleegkundige mag een aantal medisch handelingen zelfstandig (volgens Landelijk Protocol Ambulance) uitvoeren. Hieronder een aantal voorbeelden:
- Draineren van de thorax bij een spanningspneumothorax
- Intuberen
- Het uitvoeren van een coniotomie
- Toedienen van medicatie zonder recept van een arts
- Cardioversie
[bewerken] Verwarring
Een ambulanceverpleegkundige mag niet verward worden met de ambulancechauffeur. Deze personen hebben als basis meestal een andere achtergrond zoals vrachtwagen- en buschauffeur. Zij hebben naast een EHBO-opleiding ook een rijtechnische en medisch-assisterende opleiding tot ambulancechauffeur (SOSA) gevolgd.
| Referenties |
