Americium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Americium
Periodiek systeem
H He
Li Be B C N O F Ne
Na Mg Al Si P S Cl Ar
K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn
Fr Ra ** Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Uut Fl Uup Lv Uus Uuo
* La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb Lu
** Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No Lr
Algemeen
Naam Americium
Symbool Am
Atoomnummer 95
Groep Scandiumgroep
Periode Periode 7
Blok F-blok
Reeks Actiniden
Kleur Zilverwit
Chemische eigenschappen
Atoommassa (u) 241,06
Elektronenconfiguratie [Rn]5f7 7s2
Oxidatietoestanden +3, +4, +5, +6
Elektronegativiteit (Pauling) 1,3
Atoomstraal (pm) 173
1e ionisatiepotentiaal (kJ·mol−1) 576,39
Fysische eigenschappen
Dichtheid (kg·m−3) 13670
Smeltpunt (K) 1449
Kookpunt (K) 2284
Aggregatietoestand Vast
Smeltwarmte (kJ·mol−1) 14,4
Verdampingswarmte (kJ·mol−1) 238,5
Kristalstructuur Hex
Molair volume (m3·mol−1) 17,78 · 10-6
Specifieke warmte (J·kg−1·K−1) 110
Elektrische weerstandΩ·cm) 68
Warmtegeleiding (W·m−1·K−1) 10
SI-eenheden en standaardtemperatuur en -druk worden gebruikt,
tenzij anders aangegeven
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Americium is een scheikundig element met als symbool Am en atoomnummer 95. Het is een zilverwit actinide.

Ontdekking[bewerken]

Americium is voor het eerst gesynthetiseerd in 1944 door Glenn Seaborg, Leon O. Morgan, Ralph James en Albert Ghiorso in het Argonne National Laboratory. Zij waren in staat om 241Am te produceren door plutonium in een kernreactor te bombarderen met neutronen.

De naam "americium" is afgeleid van het continent Amerika, waar het element ontdekt is, naar analogie met europium.

Toepassingen[bewerken]

Americium is redelijk eenvoudig in grote hoeveelheden te produceren en wordt daarom relatief vaak voor industriële en huishoudelijke toepassingen gebruikt.

Opmerkelijke eigenschappen[bewerken]

In zuivere vorm beschikt americium over een zilverkleurige glans die bij kamertemperatuur en droge atmosfeer langzaam verandert in een bruine oxidelaag. De alfa emissie van americium is ongeveer driemaal zo krachtig als van radium. Daarnaast zendt americium krachtige gammastraling uit.

Het element kan een aantal oxidatietoestanden aannemen. In de eerste plaats is er +3 toestand zoals die gebruikelijk is voor de lanthaniden, en een lagere +2 evenals bij europium, maar hogere getallen (+4, +5 en +6) komen ook voor omdat de 5f elektronen van de actiniden in tegenstelling tot de 4f van de lanthaniden zich niet als een binnenschil gedragen.

Verschijning[bewerken]

Op aarde komt americium niet in de natuur voor. Het wordt geproduceerd in kernreactors.

Isotopen[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Isotopen van americium voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Meest stabiele isotopen
Iso RA (%) Halveringstijd VV VE (MeV) VP
240Am syn 50,8 u α 1,379 236Np
241Am syn 432,2 j α 5,638 237Np
243Am syn 7370 j α 5,438 239Np

Er zijn 18 radioactive americium isotopen bekend. 243Am is met een halfwaardetijd van 7370 jaar het meest stabiel. 241Am heeft een halfwaardetijd van 432 jaar. De overige isotopen hebben halfwaardetijden van minder dan 51 uur.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

In de biologie speelt americium geen rol. De krachtige straling is echter wel in staat genetische schade aan te richten, hetgeen tot kanker kan leiden.

Externe links[bewerken]

Zoek dit woord op in WikiWoordenboek