Americium(IV)oxide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Americium(IV)oxide
Structuurformule en molecuulmodel
Roosterstructuur van americium(IV)oxide (kubisch)
Roosterstructuur van americium(IV)oxide (kubisch)
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
AmO2
IUPAC-naam americium(IV)oxide
Andere namen americiumdioxide
Molmassa 275,060175 g/mol
CAS-nummer 12005-67-3
Beschrijving Zwarte kristallen
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur zwart
Dichtheid 11,680 g/cm³
Smeltpunt 1000 °C
Onoplosbaar in water
Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur kubisch
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Americium(IV)oxide of americiumdioxide is een oxide van americium en heeft als brutoformule AmO2. De stof komt voor als zwarte kristallen, die onoplosbaar zijn in water.

Gezien het feit dat alle isotopen van americium kunstmatig worden gemaakt, komt americium(IV)oxide niet vrij in de natuur voor. Als alle americiumverbindingen is ook americium(IV)oxide radioactief.

Synthese[bewerken]

Americium(IV)oxide kan in kleine hoeveelheden worden bereid door het verhitten van zouten van americium, zoals americium(III)oxalaat (900°C) of americium(III)nitraat (1000°C).

Structuur[bewerken]

Americium(IV)oxide bezit een kubische kristalstructuur. De structuur is vergelijkbaar met die van calciumfluoride (CaF2).

Toepassingen[bewerken]

Americium(IV)oxide kent maar weinig toepassingen in de industrie. Het wordt dan ook voornamelijk gebruikt als bron van ioniserende straling (via de radio-isotoop 241Am). In die context wordt het bij fluorescentiespectrometrie en ionisatiemelders gebruikt.