Ana Mendieta

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikipedia. Mogelijk is ook de spelling of het taalgebruik niet in orde. Men wordt uitgenodigd deze pagina aan te passen.
Opgegeven reden: Huidige referenties naar en.wp kunnen verwijderd worden zodra links niet meer rood zijn.

Ana Mendieta
Afbeelding gewenst
Persoonsgegevens
Geboren 18 november 1948
Overleden 8 september 1985
Geboorteland Cuba
Nationaliteit Cubaanse / Amerikaanse
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Ana Mendieta (Havana, 18 november 1948New York City, 8 september 1985) was een Cubaanse/Amerikaanse performance-, video-artieste, beeldhouwster en schilder. Ze is vooral bekend vanwege haar "earth-body"-kunstwerken.

Jeugd als banneling[bewerken]

Afkomstig uit een gegoede familie in Cuba werd Ana Mendieta in 1961, ze was toen twaalf, samen met haar veertienjarige zus Raquelin door hun ouders naar Verenigde Staten gestuurd vanwege de politieke klimaat in Cuba. Via Operatie Peter Pan[1] kwam zij terecht in instellingen en pleeggezinnen in Dubuque, Iowa. Haar moeder en jongere broer bleven achter in Cuba, maar kwamen ook over in 1966. Mendieta werd met hen herenigd. Haar vader kwam in 1979 naar Verenigde Staten, na achttien jaar als een politieke gevangene vastgezeten te hebben in Cuba vanwege zijn betrokkenheid bij de Amerikaanse invasie in de Varkensbaai.

Opleiding[bewerken]

Ze behaalde een bachelor en master in de schilderkunst en Master of Fine Arts[2] in Intermedia[3] bij de Universiteit van Iowa. Ze werd daar begeleid door de kunstenaar Hans Breder.[4] Gedurende haar carriere als kunstenares creeerde ze werk in Cuba, Mexico, Italië en de Verenigde Staten.

Leven en werken[bewerken]

Mendieta's werken waren in het algemeen autobiografisch en thematisch, inclusief feminisme, geweld, leven, dood, plaatsen en lotsbestemming. Mendieta richtte zich vaak op een spirituele en fysieke band met de Aarde, in het bijzonder in haar "Silueta Series" (1973-1980). De serie kunstwerken hield in dat Mendieta vrouwelijke silhouetten creëerde in de natuur - in modder, zand en gras - met natuurlijke materialen die varieerden van bladeren en takken tot bloed, ze maakte ook bodypaints of verfde haar silhouet op een muur.

In 1983 kreeg Mendieta de Rome Prize van de Amerikaanse Academie in Rome. Tijdens haar verblijf in Rome beon Mendieta kunst"objecten" te creeëren, tekeningen en sculpturen inbegrepen. Ze bleef natuurlijke materialen gebruiken in haar werk.

Overlijden[bewerken]

Mendieta was 36 jaar oud toen ze op 8 september 1985 overleed als gevolg van een val uit de raam van haar appartement op de 34ste verdieping (Greenwich Village's 11 Waverly Place). Vlak voor de gebeurtenis hoorden buren haar ruzie maken met haar echtgenoot Carl Andre. [5][6] Andre werd aangeklaagd en verdacht van moord op haar, de rechtszaak tegen hem duurde drie jaar.[7] De advocaat van Andre beschreef Mendieta's dood als een mogelijk ongeluk of zelfmoord. Vanwege het ontbreken van bewijs en ooggetuigen is de werkelijke toedracht rond haar dood onbekend gebleven.

Bronnen en toelichting
  1. Operation Peter Pan en.wp (en)
  2. Master of Fine Arts en.wp (en)
  3. Intermedia - en.wp (en) - Intermedia was een concept die in de jaren zestig ontwikkeld werd door de Fluxus-artiest Dick Higgins om de vaak verwarrende, interdisciplinaire activiteiten tussen diverse genres die in die tijd meer bekend bij het publiek raakte. De gebieden tussen tekenen en poëzie, of tussen schilderkunst en theater kunnen als "intermedia" beschreven worden. Indien ze vaak voorkomen kunnen deze genres hun eigen namen krijgen, zoals visuele poëzie of performance art.
  4. Viso, Olga, Ana Mendieta: Earth Body, Hatje Cantz Publishers, Ostfildern-Ruit, 2004
  5. Carl Swanson (1 april, 2012), Maximum Outrage Over Minimalist Sculptor New York Magazine. Ze waren pas acht maanden getrouwd.
  6. William Wilson (February 18, 1998), Haunting Works From Cuban Exile Mendieta Los Angeles Times.
  7. Vincent Patrick (June 10, 1990), A Death In The Art World New York Times.