Anaglyph

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Anaglyphstereofoto van een woestijn

Anaglyph is een methode om stereofoto's te bekijken. Bij anaglyph worden twee aparte beelden over elkaar getoond, een rood beeld voor het linker- en een cyaan beeld voor het rechteroog. Deze beelden worden bij het bekijken weer gesplitst, door ze met een speciale bril te bekijken. Deze zogenoemde 'anaglyphbril' (een brilletje met een rood filter links, en een cyaan filter rechts) filtert uit de anaglyphafbeelding twee verschillende beelden. Het linker oog ziet alleen het beeld in rood, en het rechteroog ziet alleen het beeld in cyaan (groen plus blauw). In vroegere toepassingen werd nog gebruikgemaakt van groen als filterkleur, tegenwoordig is cyaan de meest gebruikte kleur.

Gebruik[bewerken]

Anaglyphen worden onder andere gebruikt voor het bekijken van stereofoto's gemaakt door bijvoorbeeld het STEREO (ruimtemissie)project of de Mars Exploration Rover. Daarnaast worden deze afbeeldingen gebruikt in een groot aantal commerciële toepassingen als stereofilms, cd-labels, stickers enzovoort.

Het rode glas van de bril voor het linkeroog ziet alleen de groene delen op de foto. Het cyaan gekleurde glas ziet alleen de rode delen. De rode delen vallen weg als men ze door het rode glas bekijkt!

Proces[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Stereoscopie voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
z(x,y) = x2 + y3

Een stereofoto kan worden gemaakt met een stereocamera. Bij het samenstellen van de anaglyph wordt in het rechterbeeld het rode beeld vervangen door het rode beeld van de linker afbeelding. Dit proces werkt altijd voor zwart-witachtige afbeeldingen als sepia, en soms voor kleurenafbeeldingen. Wanneer een kleuren (stereo)beeld niet al te veel rood bevat kan hiervan prima een anaglyph gemaakt worden. Bevatten de beelden te veel rood, dan wordt het beeld voor de kijker onrustig. Dit proces kan voor bijvoorbeeld foto's worden uitgevoerd in grafisch bewerkingsprogramma's als GIMP of Photoshop.

Ook virtuele objecten kunnen worden gebruikt om een anaglyph te maken met behulp van bijvoorbeeld de Persistence of Vision Raytracer. Daarnaast biedt numerieke simulatieprogrammatuur soms de mogelijkheid om grafieken als anaglyph weer te geven, zie nevenstaande afbeelding.

Voorbeeld[bewerken]

In de volgende afbeeldingen zijn twee deelbeelden van een rood/cyaan anaglyph apart te zien, beide beelden zijn vanuit een iets verschillend standpunt genomen, en beelden dus een iets ander perspectief af. Het linkerbeeld is door een roodgekleurd filter van de andere kleuren ontdaan, het rechter door een cyaanfilter idem. De kleuren van de kaarten zijn zodanig aangepast dat ze niet te veel rood bevatten. In de uiteindelijke afbeelding worden beide beelden met ongeveer gelijke helderheid bij elkaar opgeteld, en ontstaat een de afbeelding die hieronder vergroot is getoond.

Linker beeld
Anaglyph
Rechter beeld

In de anaglyph zijn drie speelkaarten te zien die zonder anaglyphbril duidelijk even groot zijn, met bril wordt het diepteperceptiesysteem van de hersenen aangesproken, en lijkt het alsof de kaarten zich niet meer allemaal even ver van de waarnemer af bevinden. De hersenen leiden hieruit af dat de kaarten naar rechts toe groter worden, en men ziet de kaarten dan ook daadwerkelijk groter.

Het bekijken[bewerken]

Anaglyphbril

Om anaglyphen te kunnen bekijken is een bril nodig met een rood en een cyaan (of blauw) 'glas' (plastic). Voor incidenteel gebruik is gebruik van een kartonnen bril voldoende, maar er zijn voor professioneel gebruik ook volwaardige brillen. Sommige van deze brillen bieden extra's als een focale correctie voor het linkeroog of een bepaalde hoeveelheid lek van rood door het rechterglas, om het bekijken comfortabeler te maken.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]