Anamorf breedbeeld

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Anamorf breedbeeld is een manier om video in breedbeeld-formaat zonder horizontale zwarte balken op een medium (zoals een dvd) op te slaan. Op deze manier kan de gehele resolutie gebruikt worden voor het eigenlijke beeld, resulterend in een betere beeldkwaliteit. Als een breedbeeldvideo op een niet-anamorfe manier op een medium wordt opgeslagen, wordt een deel van de beschikbare resolutie gebruikt voor zwarte balken (letterbox). Aangezien een breedbeeldtelevisie deze zwarte balken verbergt, is daardoor een deel van de resolutie (of ook in sommige gevallen: de ondertiteling) verloren.

De term anamorf breedbeeld wordt dikwijls ten onrechte gebruikt als synoniem voor de 2.39:1, de SMPTE-standaardbeeldverhouding (soms aangegeven met 2,35:1). De term anamorf heeft echter niets te maken met de beeldverhouding, een anamorfe dvd kan evengoed de 16:9 beeldverhouding hebben.

Verhoudingen[bewerken]

12:9 Optisch Anamorf is een breedbeeldverhouding (links & rechts) ingedeukt tot 12:9.

Als een breedbeeld beeld 12:9 Optisch Anamorf op een digitaal medium wordt opgeslagen, kan de beschikbare resolutie naar de correcte breedbeeldverhouding worden:

  • "geplet" (boven & onder) [4:3 Letterbox - betere beeldkwaliteit]
  • "uitgedeukt" (links & rechts) [16:9 Full Frame/16:9 Letterbox - betere beeldkwaliteit]

4:3 Elektronisch Anamorf is een breedbeeldverhouding (boven & onder) uitgerekt tot 4:3.

Als een breedbeeld beeld 4:3 Elektronisch Anamorf op een digitaal medium wordt opgeslagen, kan de beschikbare resolutie naar de correcte breedbeeldverhouding worden:

  • "geplet" (boven & onder) [4:3 Letterbox - betere beeldkwaliteit]
  • "uitgerekt" (links & rechts) [16:9 Full Frame/16:9 Letterbox - slechtere beeldkwaliteit]

Zie ook[bewerken]