Anat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

(Doorverwezen vanaf Anath)

**Anat**
Egyptische god
Anat-Hathor
Cultuscentrum	Tanis
Gedaante	Vrouw, witte kroon, schild en bijl
Associatie	oorlogsgod, vruchtbaarheid
Griekse god	Hathor, Asterte, Seth, Sechmet, Min

Anat of Anath was een godin van de Kanaänieten en de Feniciërs, de zuster en soms ook gemalin van Baäl. De betekenis van het woord anath is voorziendheid of voorzichtigheid. Deze godin had echter een gewelddadige reputatie.

In de Egyptische mythologie werd zij dan ook als oorlogsgodin geïmporteerd uit het Midden-Oosten en aan het pantheon toegevoegd. Doordat ze in Syrië werd vereerd als godin in een legende waarin ze haar vijand verpletterde, en zijn lichaam verbrandde werd ze al gauw een van de rijksgoden onder de Ramessiden. Er werd gezegd dat de godin de farao persoonlijk beschermde in de strijd.

In een mythe slachtte zij de vereerders van Baäl af en stopte pas met deze aanval toen Baäl haar beloofde dat hij haar het geheim van de bliksem zou onthullen.
Later smeekte zij de oppergod El om een woning voor Baäl. Maar dat gebeurde pas nadat de grote Moedergodin Astarte hem om hetzelfde had gevraagd. Nadat Baäl zijn nieuwe woonst betrokken had werd hij hoogmoedig. Hij schepte op en waande zich nu oppermachtig. Hij daagde zelfs Mot uit, de god van de dood, om met hem een duel aan te gaan. Maar het was Anath die tenslotte Mot vernietigde. Ze doodde, vertrappelde en verbrandde hem.

In Egypte werd zij meestal afgebeeld met een speer, een bijl en een schild, en met een grote kroon waarop twee struisvogelveren prijkten.

Anat werd beschouwd als een maagd, maar met een stevig seksueel karakter. Er werd gezegd dat ze zich verenigde met Resjep en Baäl. In Egypte werd Anat beschouwd als een dochter van de zonnegod Ra en vereenzelfigd met Hathor. Haar agressieve voorkomen werd gezien als een vereenzelviging met Seth en Sekhmet; voor haar seksuele karakter werd ze vereenzelvigd met Min.

Anat werd door het hele land vereerd, maar haar introductie begon in het Middenrijk waar ze meegenomen was met de Hyksos. Een van de koningen nam de naam aan: Anat-her. In de Ramessidenperiode was zij een belangrijke godin in de Delta. In de late tijd was er een speciaal plekje voor de godin ingeruimd in de tempel van Moet in Tanis.

De antieke held Shamgar zoon van ‘Anat wordt in Rechters 3.31;5:6 vernoemd zodat deze als een soort halfgod of sterfelijke zoon van de godin kan worden gezien. Maar John Day (2000) merkt op dat een aantal Kanaänieten die uit niet-Bijbelse bronnen bekend zijn die titel droegen en vermoedt dat het een militaire onderscheiding betekende waarmee een strijder on de bescherming van Anat werd aangeduid.

In Elephantine (huidige Aswan) in Egypte, maken Hebreeuwse huurlingen, ca. 410 v.Chr. gewag van een godin Anat-Jahu (Anat-Jahweh) die werd vereerd in de tempel van Jahweh die oorspronkelijk gebouwd werd door joodse vluchtelingen op de vlucht voor de Babylonische verovering van Juda.

[bewerk] Referenties

William F. Albright|Albright, W. F. (1942, 5th ed., 1968). Archaeology and the Religion of Israel (5th ed.). Baltimore: Johns Hopkins Press. ISBN 0-8018-0011-0.
Day, John (2000). Yahweh & the Gods & Goddesses of Canaan. Sheffield, UK: Sheffield Academic Press. ISBN 1-85075-986-3.
Gibson, J. C. L. (1978). Canaanite Myths and Legends (2nd ed.). T. & T. Clark: Edinburgh. Released again in 2000. ISBN 0-567-02351-6.
Harden, Donald (1980). The Phoenicians (2nd ed.). London: Penguin. ISBN 0-14-021375-9.
Kapelrud, Arvid Schou, 1969. The violent goddess: Anat in the Ras Shamra texts Oslo: University Press
KAI = Kanaanäische und Aramäische Inscriften (2000). H. Donner and W. Röllig (Eds.). Revised edition. Wiesbaden: Harrassowitz. ISBN 3-447-04587-6.
Putting God on Trial - The Biblical Book of Job - A Biblical reworking of the combat motif between Yam, Anat and Baal.
Theodore Gaster, Thespis: Ritual, Myth, and Drama in the Ancient Near East. 1961.
The Hebrew Goddess Raphael Patai, Wayne State University Press, ISBN 0-8143-2271-9