André Leysen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

André Leysen (Antwerpen, 11 juni 1927) is een Vlaamse ondernemer en voormalig voorzitter van de Belgische werkgeversorganisatie VBO.

Levensloop[bewerken]

Jeugd en opleiding[bewerken]

André Leysen is afkomstig uit Londerzeelse ondernemersfamilie die mede-eigenaar waren van de 'General Wiper Company', een producent van industrieel schoonmaakmateriaal. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het Duitse leger een belangrijke klant van deze firma. Door toedoen van deze economische collaboratie en het Vlaams-nationalisme van zijn ouders wordt André Leysen in 1943 lid van de Hitlerjugend-Vlaanderen. Nog tijdens de oorlog loopt hij school aan de 'Deutsche Schule' in Antwerpen en volgt hij een opleiding aan de 'Reichsführerschule' in Potsdam. Op het einde van de oorlog vlucht hij met de 'Vlaamsche Landsleiding' naar Duitsland waar hij getuige is van de vernielingen van de bombardementen op Dresden. In die woelige periode ontmoette hij ook priester Cyriel Verschaeve. Na de oorlog wordt hij veroordeeld tot een korte gevangenisstraf. Geconfronteerd met de gruwelen van de concentratiekampen distantieert hij zich volledig van het nationaalsocialisme. Door zijn oorlogsverleden was het voor hem onmogelijk om na de oorlog verder te studeren.

Carrière[bewerken]

Zijn loopbaan als ondernemer startte begin jaren vijftig toen hij via zijn schoonvader vennoot werd in het havenbedrijf Ahlers. Dit bedrijf werd onder leiding van Leysen verder uitgebouwd tot een vooraanstaande maritieme groep. Met de verkoop van Ahlers participeerde Leysen in de Duits-Belgische groep Agfa-Gevaert. In 1979 nam hij het directievoorzitterschap van deze groep waar.
In 1976 redde hij de ter ziele gegane De Standaardgroep door de oprichting van de Vlaamse Uitgeversmaatschappij die nu onder de naam Corelio functioneert. Leysen was in 1988 eveneens betrokken in de overnamestrijd van de Generale Maatschappij. In de jaren 80 van de 20ste eeuw was hij voorzitter van de werkgeversfederatie VBO en stond bekend als bezieler van de besparingsmaatregelen van het toenmalige kabinet Martens.
Het buitenland wist zijn kwaliteiten als ondernemer te waarderen. Hij was lid van de European Round Table of Industrialists. Bij grote ondernemingen als Bayer, Deutsche Telekom, Deutsche Bank, Hapag-Lloyd en Philips bekleedde hij bestuursmandaten. Na de val van de Berlijnse muur werd hij als enige buitenlander lid van van de Treuhandanstalt, belast met de privatisering van de Oost-Duitse staatsbedrijven.
Leysens beide zonen bekleden momenteel topfuncties in belangrijke bedrijven. Christian Leysen, VLD-politicus is voorzitter van Ahlers en Thomas Leysen is gedelegeerd bestuurder van Umicore (het vroegere Union Minière) en voorzitter van de raad van bestuur van de VUM, nu Corelio.

Culturele betrokkenheid[bewerken]

De ondernemer was via zijn internationale contacten ook sterk betrokken bij de steun aan de wederopbouw van de verwoeste Frauenkirche in Dresden. Eveneens was hij een aantal jaren lid van de Raad van Bestuur van de Koninklijke Muntschouwburg te Brussel.
In 2008 stichtte Leysen de Karel de Grote-prijs voor jongeren die door hun activiteiten het gezamenlijke gevoel van Europese identiteit en integratie stimuleren. De ondernemer is beheerder van de Duitse stichting die deze prijs toekent. De eindjury wordt gevormd door de Stiftung Internationaler Karlspreis en politici van het Europees Parlement.
In september 2008 kon de Koning Boudewijnstichting, dankzij een schenking van 750 000 euro door Anne en André Leysen het schilderij Charles met streepjestrui van Henri Evenepoel verwerven. Het kunstwerk werd door bemiddeling van Sotheby's te koop aangeboden. De schenkers zullen mee bepalen aan welk museum het doek in bruikleen wordt gegeven.

Trivia[bewerken]

  • André Leysen is te zien in de stripreeks Nero door Marc Sleen, in het album De Verloren Zee (1988) waar zijn portret samen met diverse Belgische politici in strook 49 aan de muur hangt.

Publicaties[bewerken]

  • Krisissen zijn uitdagingen. Vrijmoedige overwegingen van een ondernemer, 1984, Uitg. Lannoo, Tielt.
  • Achter de spiegel, 1995 [1]
  • Zwerver tussen twee werelden. Reflecties van een maatschappelijk bewogen ondernemer, 2002, Uitg. Lannoo, Tielt.

Onderscheidingen[bewerken]

André Leysen ontving in 1988 een eredoctoraat van de Katholieke Universiteit Leuven omwille van zijn mensgericht bedrijfsleiderschap. Deze erkenning veroorzaakte protestacties bij de studenten.
André Leysen ontving begin 2008 de "lifetime achievement award" van het weekblad Trends, uit de handen van interim-premier Guy Verhofstadt. [2]

Noten